DentoPeluquero

18.12.09 Santiago de Chile

2010-02-23T06:36:00.000-08:00

18.12.09 Santiago de Chile

Yeniden evimde gibiyim, bu kadar dolasmak insani yoruyormus…. Bide bir yatakta 3 gunden fazla yatmamak gunlkerce, habire yollarda…

Santiagoda Freiburgdan arkadaslarimiz Rolanda ve Ximenanin evindeyiz. Burasi biraz Anneannemin etilerdeki o eski binasina benziyor, koccaman 20 katli falan. Bir zamanlar o apartman ne buyuk gelirdi bana simdiyse ‘eh iste ortanca bir apartman…’.

Iki hafta gecti yazmayali ve biz (veya ben..) taa Bolivyanin amazonlarindan Silinin merkezine geldik bile.

Rurenbaqueden ancak araligin 8 inde gelebildim, yagan yagmurdan ucaklar 3 gun ertelendi. La Paz’a geldigimde Marcus biraktigim gibi yatakta ahlayip poflayip uyukluyordu, adam bir hafta hasta hasta yatmis burada…. Ama en azindan yeni bir Pasaportu olmus..

9’unda Uyuni ye Bolivyanin guneyine tuz gollerini ve colu Siliye gecmek icin otobusle geldik. !5 saatlik bir yolculuktan sonra yari yayik ayrani yari tereyagi olarak indik otobusten, ne sallanma o öyle uyklarken kafam bi cama bi marcusa toslayip durdu aptal gibi olup indik burada.. Sicak dusu var diye anlasip suyunun bile akmadigi motele yerlestikten sonra Marcus yine hastalandi ve gununu tuvalette gecirdi bende bu arada disari cikip Uyuni turumuzu ayarladim. 3 gece 4 gun Reli tur ile Landcruzer ciple buradan baslayip Siliye San Pedro de Atacamaya gidecek bir turla anlastik, bizim disimizda cipte 4 kisi daha olacakti, birde ahcimiz, tabi söförde var…11’i sabahi Marcus’a Opiyumu ve Immodium’u basip cipe attik, ustunede cantalari, aygazi, yiyecekleri felan yigdik fazla oynasmasin diye sonra da yola ciktik.

Ilk duragimiz Uyuninin 20km ötesindeki tren mezarligiydi. Ne manzara ama Babam olsa bayilirdi herhalde, hep Simendifer (tren söföru…) olmak istermis (galiba!) ama ayagi kaymis Disci olmus (pardon Dis Hekimi.). Oradan tuz gollerine yollandik. Burasi okyanusun kurumus hali, ucsuz bucaksiz

DEVAMI ZAMANIM OLDUGUNDA.......

07.02.20 Santiagodan Sao Pauloya (Brezilya)

2010-02-16T08:00:00.000-08:00

7.02.2010 Ucak..Santiago – Sao Paulo

Kaptan sofor anonsunu bitirdi hepimize rahatlamamizi kesin sag salim Brezilyaya varacagini soyleyerekten. Acaba bu bizi gercekten rahatlatmalimi yoksa boyle garip bir seyi ilk defa bu ucusta duydugumuz icin izin isteyip ucaktan inmelimi???

Patagonyayi geride birakip kipir kipir Brezilyaya gidiyoruz. Sao Pauloda Avustralyada birlikte calistigim Felipe yasiyor. Insan gittigi yerde tanidiklari olunca biraz daha rahat oluyor, bizde hic birsey ayarlamadan , ne yapacagimizi pek dusunmeden koltugumuza gomulduk ucuyoruz. Benim aklimda simdilik Capuera, Samba, estetik cerrahi (Brezilya encok estetik cerrahinin yapildigi ulkelerden biriymis…) ve Bossa Nova var. Daglar ve golleri arkada birakmak beni uzsede brezilyada agzimizda kesin bambaska tatlar biracak..

P. Montt dan Pucona otobusle gecisimiz olaysiz gecti ve burada El Refugio Hostelinde kalmaya basladik. Daha dogrusu Marcus kalmaya basladi ben bir gece kalip ilk gece tanistigim Nepalli Tamaro ile Arjantin sinirinda olan Volcan Lanin’i (3783m) tirmanmaya gittim.

Son 1000m vertikali buzul olan bu volkan icin Pucondan krampon, kask ve buz baltasi (belkide cekici???) kiralayip, yiyeyecek icecek alisverisinide tamamlayip otobusle geldigimiz Lanin Nasyonal parkindaki görevlilerden, eger yanimizda telsiz yoksa tirmanamayacagimizi duymak bizi sok etti. Turk kafasiyla arkadaslara el altindan cikulata, kurabiye felan bile vermemiz fayda etmedi. Mecburen etrafta telsiz aramaya basladik ve yakinlarda outran dag rehberi olarak calisan Pipi’den telsizini kiralayip ertesi gunu tirmanisa baslayacagimizi garantileyip Görevli arkadaslardan, kamp yerine yerlesip yine koyden aldigimiz sosisleri ateste yapip yanimizdaki ucuz sarapla mideye indirip, cadirlarimiza cekildik. Ertesi gunu saat 9 gibi dagdaki ilk kamp yerine (2800m) dogru tirmanmaya basladik.

5 saatlik tirmanistan sonra birazdaha assagida olan Askeri (dagin ortasindan Arjantin- Sili siniri geciyor) siginaklarida geride birakip beton uzerine ondulodan ucgn cati yapilmis dag korunagina vardik. PPark gorevlileri bu gece icin buranin bir grup icin ayirtildigini ve bizim cadirda kalmamizi ogutlediginden ben cadirimi kurabilecegim ruzgardan korunakli bir yer aramaya basladim. Volkanik daglarda oldugu uzere buradada yesil hic bir bitki olmadigindan bir siginak bulamayip taslardan 1 m yuksekliginde bir duvar orduk Tamaro ile cadirlarin cevresine.

Ertesi sabah saat 4 gibi tirmanisa baslamaya karar verip aksam yemegimizi yiyip ahesteden cadirlarimiza cekildik, ama ikimizde gunes batisini kacirmadik saat 10:30 gibi. Havada bir bulut bile yoktu ertesi gunu super olacak dedik ikimizde mutlulukla..

Gece ruzgar artmaya basladi ve saat 3:30 gibi kalktigimda cadirimi bagladigim kayalarin duvardan dustugunu hayretlerle gorup cadiri toplayip siginakta birakmaya karar verdim. Saat 4 gibi kahvalti etmistik ve yavastan ilk grup olaraktan kafamizda isiklarimiz tirmanmaya basladik. Bir saat kadar sonra buzula gelmistik bile burada kramponlarimizi takip elimizde baltalar belimizde ipler devam ettik tirmanmaya. Ruzgar artmaya baslamisti ama barometremizde pek bir degisiklik yoktu etrafta biraz bulutlar toplanmaya basladi bizde zirveye yaklasik 1 saatlik bir yuruyusumuz kaldiginda bir toplanti yapip acaba gerimi donsek yoksa devam mi etsek diye tartistiktan sonra vizzz gelir tirisss gider deyip devam ettik olumuza. Basadiktan yaklasik 5 saat sonra zirveye varmistik 1400m vertikali geride birakip, kendimizi ve birbirimizi kutlayip yanimizda getirdigimiz Rom’dan birer yudum alip fotograf felan cekip zirveden assagi ucmadan inise gectik. Diger guruplar geri donmeye karar vermisti ruzgardan herhalde, kimseleri goremedik inisimizde.

3 saat kadar sonra siginaga gelmistik bile gercektende diger grup yari yoldan geri donmustu. Bizde onlara cektigimiz fotograflari ballandira ballandira gosterip dudak issirttiktan sonra bugun Pucon’geri donecegimiz icin ahesteden assagiya dogru yeniden yola koyulduk. Buradan sadece sabah erken otobus vardi Pucona ve biz bir 7 saat kadar gec kaldigimiz icin iki sinirida yuruyerek gecicektik. Yine 6 km kadar yuruyup Siliye geri donduk ve sansimiza orada yol isi yapan iscilerin kamyonetine atladik.

Isciler arada durup gectigimiz gollerin ruzgardan dusen tabelalarini duzelttiler ve koyu bir sohbetten sonra en yakindaki koye Pucona giden minibuslerden birini yakalamayi basardik. Aksama Puconda 3 gunun kirini super bir dusla atmis, ustumuzu degismis, ak ve pak bir sekilde mangali yakmistik bile. Ertesi gunu termal havuzlarina gitmeye kavar verip misil misil uyuduk.

Termaller agrilarimiza sizilarimiza iyi geldi ve aksama yine tadi damagimizda kaldigi icin mangal yaptik. Ertesi sabahi yakindaki Cani parkina gidecektik buralarin en eski Aracuria ormanini ziyarete.

Aracuria Mapuci halkinin (Guney Amerikanin Inka ve Ispanyol etkisine karsi kendi gelenek ve goreneklerini korumayi basarabilmis en buyuk indigenious halk) kozalaklarini topladigi dunyanin baska hic bir yerinde yetismeyen cok yavas buyuyen garip gorunuslu ama bir o kadarda etkileyici bir agac turu.

Cani’ de bir gece iki gun kaldik ve bu sanki Dinazorlarin zamanindan kalmis gibi olan parki cok begendik. Santiagoya donme zamanimiz gelmisti artik bu sihirli yerleri geride birakip. 5 i gecesi otobusle Santiago de Chile’ye dogru yola ciktik. Orada esyalari yikayip, toparlanmak icin bir gunumuz vardi Brezilyaya gecmeden once. 6 si firt diye gecti v eiste simdi Sao Pauloya dogru ucuyoruz. Vay canina zaman ne cabuk geciyor ama 3 ayimiz kaldi kala kala. tuhh beeeee…

29.01.10 Navimag gemi....

2010-02-16T07:51:00.000-08:00

29.01.2010 Navimag (P. Natales-P. Montt)

Biraz once anons yapildi besik gibi sallanan kocca arabali vapurumuzda, simdiye kadar Fiyorlar arasinda dolanan gemimiz acik okyanisa cikti ama butun yolcular mide bulantisindan tuvaletlerden cikamadigi icin geri donup degisik bir rotatadan gidecegiz diye. Bize uyardi bu nekadar midemiz sapa saglam olsada hop oraya hop buraya kayan yemek tabaklari ve bardaklar insani yoruyordu yemek yerken. Bir kotulugu P. Monnt a 10 saat kadar gec varacagiz ama bizim daha 4 ay kadar vaktimiz var yani kisaca acelemiz yok.

Gemi yolculugumuz 4 gun surecek. Navimag P. Williamsdan bindigim arabali vapurun 5 kati kadar felan. Kabinimizi 3 kisi paylasiyoruz, Marcus disinda Igor var. Dun Rus olan Igor bugun Israilli oldunu soyleyip bizi sasirtti ama olsun bize gore ha Rus ha Israilli fark etmezdi iki dilide konusamiyoduk zaten nasdrovya (Halduncum bunun nasil yazildigini bize ogretirsin gorusunce..) demekten baska belki bide salom.

Igor ikinci gunu odaya bir hatun getirip bizi dahada sasirtti, nezaketten biz arkadaslari odada yalniz birakmaya calistik ama 3 uncu gunu Igor baska bir grupla takilmaya baslayip bizi tekrar hayretler icinde birakti.

4 gunu hayretler icinde ve calkalanaraktan gecirdikten sonra P. Montt a vardik Cuma aksamina dogru. Burada ufaktan bir hostelde kalip aksam degisiklik olsun deyip cin lokantasina gittik. Ertesi sabahi erkenden Pucon a gidiyoruz.

21.01.10 Torres Del Paine (Chile)

2010-02-16T07:42:00.000-08:00

09.01.10 Puerto Williams

2010-02-16T07:23:00.000-08:00

09.01.10 Puerto Williams (Chile)

Bu sabah Solar del Bosque’den ayrilip ben buyukce bir Zodiacla Puerto Williams’a geldim Marcus ise Ushuaiada kaldi, hayirlisiyla 16 si felan gibi P. Arenasta yine bulusacagiz.

Puerto Williams Isla Navarino da ve Siliye ait. Zamaninda burasi tamamen deniz kuvetlerine aittmis Arjatinle Sili arasindaki Beagle kanali anlasmazliklarindan dolayi. Simdiyse 2000 kisini yasadigi bu yer kendi halinde bir balikci köyu. Arada gelen savas gemisi ise birzamanlar Cape Horn’a dosenmis mayinlari temizlemekle görevli.

Yine Lonely Planettan buldugum (aslinda hic sevmiyorum su Lonely Planet ktaplarini her yazdiklari robot gibi hemde birsuru yalan yalnis seyler ama bu kitap aradan sizmis nasil olduysa hem guzel yazilmis hemde dogru..bravo Lonelye…) Hostel El Pedrino ya gittim Siliye giris damgasini Pasaportuma yer yemez.

Kanalin kiyisina kurulmus bu kucuk Hostel ilginc bir yer. Daha kapidan girisimle kanim isindi buraya. Icerde Iki sirin hatun kahveyle felan ugrasirken bir gencte etrafi toparliyordu, hepbirlikte bana merhaba dediler ve bende odalari olup olmadigini sordum. Kizlardan biri bana git bir bak begendigin yatagi kap dedi. Dedigini yaptim ve geri gelip kimin bu Hostele baktigini sordum. Cecillia dediler ama kendisi burada degildi herhalde birazdan caya gelirdide tanisirdim kendisiyle. Iki kisi daha geldi ve kendilerini tanittilar sonrada hepbirle oturup kahve ictik. Sanki evlerindeymis gibi davrana bu insanlar daha sonradan ögrendigim gibi en azindan bir haftadir burada kaliyorlardi ve hicbir yere gitmeyei dusunmedikleri yuzlerinden bariz bir sekilde okunuyordu. Yarim saat sonra Cecillia elinde torbalarla geldi ve hadi bakalim krep yapalim deyip hepbirlikte ise giristiler. Ben Cecilliaya yarin 5 gunluk Dientes trunu yapacagimi sonrada bir iki gun daha kalip gidecegimi soyledim o da dur hele bi su krepleri yapalim kahveylen sonra konusuruz deyip bana evde neyin n eve nerde oldugunu göstermeye basladi. Krepleri mideye indirirkende ben Cecelliaya merakini gidermek icin kisaca Turkiye hakkinda bilgi verdim. Bana ertesi sabah kahvalti ve sonrada beni turun basladigi koyun disindaki ormana kadar arabayla goturme sozu Verdi ve gitti. Bende koye inip buradan Punto Arenasa nasil donerim onu sorusturmaya gittim ve ogendimki ucak 3 hafta kadar ayirtilmisti ve haftada bir giden arabali vapursa iki hafta sonra ancak yer vardi. Ertesi sabah kahvaltida derdimi yani nasil buradan gidecegimi Cecilliaya soyledim oda dert etmememi guzelce Dientese gidip sag salim donmemi kendisin birseyler ayarlayacagini soyleyip beni avuttu. Saat 10 gibi yola ciktik ve araba yolda kaldi… Cecillia yoldan gecen bi arabayi durdu, arabanin soforu gelip bizim arabaya bakip diagnozu koydu sip diye. Aku bitmisti. Gitti kendi arabasinin akusunu soktu sonra gelip bizimkini ve kendisininkini bizim arabaya bagladi. Hicbirsey soylemeden gelip arabayi calistirdi sonra calisan arabanin akusunu geri sokup bizim arabayi akusuz ama calisir durumda birakip kendi arabasina dondu, akuyu takti ve gitti bizde kendi yolumuza… Ilk defa boyle bisi gordugumden agzim acik bu arabanin nasil olupta akusuz gittigini cozmeye calistim. Sonradan ogrendimki dizel arabalar akuyu sadece calistirmak kullanirmis sonra kendiliginden ateslermis. Insan hergun isey ogreniyor degilmi….

Yolda giderken gecen gun zodiacta benimle buraya gelen isvicreli ciftide gorup arabaya aldiktan sonra yaklasik 11:30 gibi Dientes yuruyusunun baslangicina gelmistik. Buruno ve Eva da bu yuruyusu yapacaklardi bende iyi hicdegilse birileri dagda olacak tuz bibere felan ihtayicim olursa diye gecirdim icimden. Cecilliya ile vedalasip simdilik sirtimda canta yola koyuldum arada Buruno ve Evayla karsilasaraktan.

11.09 10 Laguna Escandida

Dun yuruyuse gunesli bir gunle baslayip yagisli saat 6 gibi bitirdik. Bagzi yerleri gayet dik olan yamac disinda yuruyus olaysiz gecti denilebilir aslinda. Ilk Cerro Bandera’ya vardik tam P. Williamsin tepesinden panaromayi ayaklar altina seren.

Buradan sonra yuruyus 2 saat kadar yaklasik duz sayilabilirdi. Sonra yine tirmanmaya basladik ve toplam 700 metrelik bir tirmanisla sonunda Laguna Salto ya geldik daha birsuru gol gecerekten.

Bu arada Buruno ve Eva yolda bir kucu kucuyla tanismis ve onunla birlikte butun yolu yurumustu. Cadirlarimizi kurduktan sonra gol kenarinda aksam yemegimizi hazirlayip cay esliginde sohbete basladik.

Bu arada sadik köpegimiz benden birkac dilim salam ve artakalan spagettiyi Brunolardansa ton baligini mideye indirdi. Saat 9 a dogru yagmur hizlandi ve bizde iyi geceler deyip cadirlarimiza cekildik, kucuysa daha buyuk ve gosterisli olan Isvicreli arkadaslarimin cadirini secti uyumak icin.

Ertesi gun ben saat 9 gibi kahvaltidan sonra cadiri yavastan halen yagan yagmur altinda topalayip yola koyuldum.

Bu gunku yuruyusun en yuksek noktasi Paso de los dientesti ve ogleden sonra gibi orayi gectim. Halen karla kapli bu pass hayli zorlu cikti bide ustune butun gun hic durmayan yagmurda eklenince… Yuruyus bugun bayagi uzun surdu ve ancak saat 5:30 gibi cadiri kuracak bir yer bulabildim, oglen yemegimi yerken bana yetisen arkadaslarimsa birazdaha ileriye gidip orada cadir kurdular.

Simdi yaklasi 1100 metredeyiz ve hava yagmurlu, ruzgarli ve soguk, bide ustune herseyim islak. T shirtum, coraplarim ve tabiki botlarim. Neyseki yedekler var yanimda. Umarim yarin gunes acarda biraz kururuz…

12.01.10 Laguno Martillio

Yagmur butun gece yagdi ve bugunde pek nefes almadan devam etti. Sabah islak botlarimi ayagima naylontorba gecirip giydimki tek kuru olan coraplarimda islanmasin…

Yuruyus biraz yagmurlu, biraz camurlu, biraz yokuslu gecti ve yaklasik 6 saat surdu bugun.

Isvicreli arkadaslarim ve Dientes’le (sonunda mecburen bir isim vermek zorunda kaldik bu kucu kucuya yanimizdan hic ayrilmayip uc gundur bizimle yurudugu icin) birlikte yurudum bugun neredeyse butun yolu. Arada mola verip isvicre cukulatasi felan yedik iyi oldu.

Kamp yerimiz bigin birazdaha korunakli, simdi cadirimda oturmus tepemde kurusunlar diye astigim t shirtumu ve coraplarimi seyrederekten dinleniyorum. Arkadaslarimla kahve icin sozlestik, yagmur durunca gol kenarinda cay partisi yapcaz.

15.01.10

Dun aksama dogru Hostele geldim ustum basim camur icinde. Malesef dolu olan hostelden tam biraktigim esyalari yuklenip cikmistimki yolda Cecillia beni yakaladi ve bu halde seni hic bir yere birakmam deyip evine davet etti. Guzelce bir dustan sonra (6 gun sonra insandan cikan kir inanilmaz) Cecilyanin hazirladigi kekle kahveyi mideye indirdim, artik mutlu messuttum beni gomebilirlerdi… Cecillia iki gun sonra arabali vapurda bana yer ayirrtigini soyledi ve benden koccaa bir opucuk kopardi. Arabayla hostele geri donduk ve orada bir aydir kalan Isvecli Nick ‚ben kac gundur yatakta super uyuyorum bugun yerde yatabilirim sen benim yatagimi al’ dedi ve israrlar karsisinda kabul etmemle bu teklifi benden bir brownie kazandi. Bugunde buraya gelen Deniz kuvvetlerinin yelkenli gemisi Esmeraldayi gezmeye gittim.

Gunun geri kalani giysileri yikamaya vermek, islak ve camur icindeki botlarimi yikayip kurutmak ve islak cadirimi temizlemekle gecti. Aksamada yeni arkadaslarim icin kocaman bir sebzeli köri ve tereyagli babaanne plavi yaptim ve bir ton sarap esliginde hepbirlikte guzel bir ziyaafet cektik.

Cecillia yemekten sonra benim yaslarimda cok guzel bir kizi oldugunu ve boyle yemek yaparsam sansimin bayagi yuksek oldugunu soyledi, dedim simdilik baska planlarim var ama birdaha geldigimde yine yemek yaparim bakariz.

17.01.10 Bahia Azul @ Beagle Kanali

Dun sabah saat tam 8 de (simdiye kadar guney Amerikada karsilastigim ilk dakik sey…) Bahia Azulle, orta boylu bir arabali vapurla, Punto Arenasa dogru yola ciktik. Gun gunluk guneslikti ve gectigimiz buzullar, selaleler, kucuk adaciklar agzimizi bir gun boyund´ca acik birakti. Ilk bindigimizde bu geminin turistler icin degilde arabasini buradan ana karaya goturmek isteyenler ve haftalik yiyecegin adaya getirilmesi icin dizayn edildigi basitliginden belli olmustu ama benim yegane 4 yataktan birini kapmam (parasini odedik tabi yani…) ve gunde 4 ogun super yemekler sunulmasi beni bayagi bi mutlu etti. Vay canina hic beklenmedik seyler cikiyordu insanin karsisina bu yolculukta.

Biraz once kahvalti ettik ancak 8 kisinin sigdigi mutfak-salon karisimi yerde ve daha diger yolcularda yiyecek diyerekten postalandik hemencicik. Daha bi 10 saat kadar daha var P. Arenas’a. Son konustugumuzda Marcus Ushuayadan oraya geri donmustu ve benle orada bulusacakti.

Gemide (teknede!) odami paylastigim Isvicreli Xavier ve Almanyadan Kathryn var El Pedrino Hostelinden. Xavier bisikletiyle Silinin ortasindan baslayip buraya en guneyine gelmis simdide Arjantin tarafina gecip kuzeye pedal basacakmis, 20 yasindaki Kathryn ise 6 aydir dolasiyormus guney amerikada ve bir 6 ay daha dolanacakmis sonrada geri gidip hayatta ne yapmak istedigine karar vericekmis (ben ona Astronot veya Cingene olmasi ogutledim).

Simdi fyorlardan aheste bir sekilde geciyoruz ve dusunuyorumda P. Williams, Cecillia, El Padrino, Dientes (nekadar donuma kadar islanip, geceleri donsam, camur icinde kalip ruzgardan yeri bir iki kere opsemde) hepsi bende guzel bir tat birakti ve eminim bu gidisin elbet bi donusu olacak bir gun bu hayatimda.

05.01.2010 Punto Arenas

2010-02-12T12:59:00.000-08:00

05.01.10 Punto Arenas

Bir seneyi daha geride biraktik ve ne degisti…ayni tas ayni hamam biz halen yolcu Abbas.

Rapanuiden Santiagoya yilbasi oncesi geldik ve arkadaslarimizla Vina del Mar’a havayi fisek gosterilerini seyretmek bu kucuk ama bir okadarda guzel okyanus kiyisindaki kasabaya geldik.

Rolanda iki gecelik bir daire ayarlamisti. Yilbasi gunu gezip tozmaya dalip alisveris icin cok gec kaldik ve yiyecek ekmek kasar, salam, domates disinda birsey bulamadan (Allahtan saraplari ve sampanyayi Santiagoda almistik onceden) dairemize geldik.

Fakir soframizda (simdi dusunuyorumda mesela Bortacinalarda olsaydik nebicim yemekler yerdik…) yinede Bob Marley dinleyerekten super eglendik ve 11 gibi havayi fisek gosterisini seyretmeye deniz kiyisina yuruduk. Hic boyle guzelini gormedigim bir gösteriydi, birsuru insan hoplaya ziplaya yegane sampanyamizi kafa dikip ‚vay be ne guzel yildi su 2009, insallah kardesi 2010 da iyi cikar’ dedik.

Bugun ucakla Silinin guneyindeki Punto Arenas’a geldik. Yolda tanistigimiz Somon baligi ureticisi Mario bizi ‚burasi tam size gore’dedigi Imago Mundi hosteline getirdi. Marioyla Puerto Montt’ta tanistik. Buda bizim aslinda Santiagodan kalkip Punto Arenas’a giden ama arada 20 dakkikaligina P. Montt a ugrayan ucagimizda yapilan bir anons sonunda oldu. Ucak sirketi LAN Chile 4 extra yere ihtiyaci oldugunu ve yerlerini verecek yolculara ertesi sabah icin P. Arenas’a bir bilet, full servis, 5 yildizli hotelde kalma ve hediye ceki vereceklerini söyledi ve biz bu firsat kacmaz sonunda lux bir yerede kalacagiz olleeeeyy diyerekten hoplaya ziplaya diger yolcularin saskin bakislari altinda ucaktan inmemizle sonuclandi. Bir geceyi sauna, guzel bir aksam yemegi yaninda Sili sarabiyla islattiktan sonra kocaman ayri odalarimizda horul horul uyuyaraktan gecirdik. Sabah erkendende ilk ucakla Punto Arenasa geldik.

Simdi ama bir 10 gun kadar geri gidip Rapanuide Anakenadan Hanga Roaya yuruyusumuzden buraya kadar olanlari anlatayim. Anakenadan sirtimizda cantalar yola ciktik ve kiyi seridini izleyerekten aheste bir sekilde börtu böcegi inceleyerekten yurumeye basladik. Marcus ‚ben bunlarin hicbirini geride birakamam’ deyip cantasina doldurdugu incik boncugun agirligiyla ezilip bayagi bir geride kaldi ve birkac saat felan sonra ortadan kayboldu. Biraz oturup bekledikten sonra cantami birakip geri yurudum Marcusu bulmaya ama ortalikta yoktu bende herhalde vaz gecti geri donup taksiyle felan gidecek deyip yoluma devam ettim. Saat öhleden sonra 4 gibi guzel biryede cadirimi kurup acaba Marcus ne tur bir kurda kusa yem oldu yoksa harbiden gerimi dondu diye dusunurken birden benim butun kamp malzemelerini buna karsilikta Marcusun butun yiyecekleri tasidigini ‚hassttiiirrr’ diye hatirlayarak Marcusa bir tomar kufur ettim. Aksama neyseki cebime attigim kurabiyeleri yidikten ve gunesi batirdiktan sonra Marcusun kuslar tarafindan yendigini dusleyerek mesut bir sekilde uyudum. Ertesi sabah erkenden yola cikip gectigim koylardan birinde yuzup saat 12 gibi Hanga Roa hava alanina geldim ve Marcus’u sirada gordum. Kuslar tarafindan yenmemis olan Marcus ustune bide dun 10 saat felan yuruyup bir gunde Anakenadan Hanga Roaya gelmisti, yoldada beni felan gormemisti. Sonucta benim yemek payimi kurda kusa verip cantasini hafifletmis ve böylece yem olmaktan kurtulmustu. Benden kocaman bir Bravo alan Marcus mutlu bir sekilde ‚bak sanada afferim ama yemeden bukadar yolu yurumek her baba yigide…’ felan deyip benim sirtimi tipisladi ve ucaga bindik.

Santiagoya yolculuk olaysiz gecti ve Rolandolarin guneye gidip bos biraktiklari evlerine yayildik. Iki gun sonra geldiler ve hepbirlikte Yilbasini Vina del Mar da kutladik yazdigim gibi.

Yilin ilk gununde Santiagoya geri geldik ve Rolanda ertesi gunu bizi agabeyi ile birlikte Arjanti sinirindaki bir Parkta Termal gollere goturecegini soyledi. Bize uyardi nasilsa Eda isini birakip buralara gelmekten vaz gecmisti yani ayin ikisinda bende onlara katilabilirdim.

Ertesi sabah agabeyin kocaa cipine dolusup yola koyulduk. Parque Valle del Yeso’ ya geldik ve manzara bizi buyuledi.

Ovanin bir tarafi buzulken diger tarafinda iki kucuk golcukte (veya havuz demek daha dogru olur aslinda) sicak su vardi millet icinde yuzuyordu. Bizde once buzulu ziyaret edip sonrada sulara biraktik kendimizi.

Santiagodaki son gunumuz benim planladigim yuruyusler icin yiyecek almak esyalari ayiklamakla felan gecti ve anlattigim gibi 4 unde yola ciktigimiz Punto Arenasa bir gun sonra 5 inde geldik. 6 sindada otobusle Arjantine Guney Amerikanin en guneyindeki sehrine Ushuaia’ya geldik.

Burasi Beagle kanali ustunde, cok yuksek olmadigi halde karli tepeleri olan daglarla cevrili, kucuk ama her sene gelen binlerce Turisti rahat ettirmek amaciyla herturlu luxu saglayabilecek bir kasaba. Burada bir hostele yerlestik ve aksam yemegine El Turco (Turk) ismindeki restorana iskender kebap bulma hevesiyle gittik. Malesef listede turk olan hicbir yemek yoktu ama yinede kocaman bir Arjantin biftegi ve buz gibi bir bira bizi mutlu etmeye yettide artti bile.

Ertesi gun yarim saatlik uzaktaki Glaciar Marital’e gittik ve nerdeyse ogleden sograya kadar orada oyalandik. Bu arada ben buranin guneyindeki Navarino adasina gidip oradaki Dientes (disler) daglarini gormegi planladim Marcus ise yan gelip yatmayi sonrada benle Punto Arenasta bulusmayi planladi ve ben ayni gun Isla Navarino daki Puerto Williams giden botta yerimi 2 gun sonrasi icin ayirttim. Bu iki gundede buranin biraz guneyindeki gollere gidip orada bir gece kalmayi planladik.

Lonely Planetin trekking in Patagonian Andes kitabindan buldugum Solar del Bosque diye bir dag evine gittik ve bir gece orada kalip Laguna (göl) Esmeraldaya yuruduk.

Aksamda saat 8 gibi disari cikip Beaverlari seyrettik gollerde. Bu yuzen sincap kilikli hayvanlar etraftaki agaclari devirip su yollarini kapatip kendilerine gol yaparlarmis..Birde ciflesirkende erkek disinin kacmasin diye burnunu isirip birakmazmiz (beaverlarin burnu yuvarlak oldugu icin erkek boynunu bukmeden direk isira biliyor o burnu, sizin bunu yapabilmeniz icin hasmetli bir burun bulmaniz lazim once), su dunyada ne ilginc hayvanlar var degilmi Insanlar disinda… Sonrada dag evimize geri donup spagetti yapip Arjantin sarabi icip sömine karsisinda ev sahiplerimizle sohbete daldik.

23.12.09 Isla de Pescua

2010-02-12T12:32:00.000-08:00

23.12.09 Rapanui

Kendimi yorgun ama enerjik,mutsuz ama neseli, sinirli ama huzurlu hissediyorum. Bu ada bermuda ucgeni felan gibi bir etkisi var ustumde buyulu, garip etti beni.

Anakena’da, adanin yegane iki plajindan en guzelini sectik ve simdi kamp alani olarak kabul edip cadirlarimizi kurdugumuz yerdeyiz. Marcus iki gunlugune kiraladigimiz arabayi geri göturdu ve burada beni adanin sahipleri gibi davranip her köse bucak atlayip ziplayip kisneyen atlarla yalniz basima birakti. Görevim atlarin ikide bir yalamaya geldigi yesil cadirlarimizi (ot felanmi saniyorlar acep!!!???) atlara karsi savunmak. Arada garip sesler cikararak el ayak cirpip atlari kiskisliyorum. Eda olsaydi simdi gidip onlari sevip felan uzaklastirirdi sakince (iste insanin alerjisi olunca degisik davraniyo tabi..).

Atlara caktirmadan gunlugumu yazmaya basladim ama cins seyler anladi galiba gidip marcusun cadirini ikide bir yaliyorlar, yemedikleri surece sorun yok deyip ben isime bakiyorum.

Yazmayali bayagi bir oldu, galiba taaaa Marcusun yine hastalanip ucakla Sanpedro dan ucmasi ve benim vatandas usulu otobusle 15 saat La Seranaya Silinin unlu Pisco Sour unun (bir cesit saglam icki oluyo kendisi) tadini bakmaya gitmemde kaldim son. Pisconun disinda Elque yaylasinin buraya cok yakin olmasida sebeplerden biri buraya ugramamin. Yaklasik 300 gun felan gibi acik gokyuzu olmasi buranin astroloji (yoksa astronimimi oluyo!!?) Mekkesi olmasi. Dunyanin en buyuk teleskoplari buradaymis.

Bende kucukluk hevesimi bu yasima kadar icimde tutup artik kurtlarimi dokiim diye buraya ugrayip yildizlara gezegenlere biyakindan bakayim dedim. Buradaki bagzi observatoriumlar halka (veya turizme) acik. Turlar aksam saat 10 da baslayip 2 saat suruyor.

La Serenada bir gece kalip kiralik araba ayarlayip ertesi gunu kamp esyalari ve iki sise sarap, sucuk pastirma (nerdeee…) toparlayip gazladim yaylaya. Manzara kisaca söyle, yol paralel sira daglarin arasinda kalan yaylanin ortasindan bir dere kenarindan, deniz kenarindaki La Seranadan taaaa Arjantin sinirina kadar uzanip, gözler onune yemyesil, cicek böcek, kuslarin felan tepistigi vadiyi sunuyor.

Pisconun yapildigi koocaman uzumler en iyi burada yetisiyormus , cok gunes isigi = cok seker, cok seker = yuksek alkol (insan bunlari bide okulda ogrense..). Ilk durak ucuz ama (ve) en cok satan CAPEL pisco fabrikasi. Burada bir saatlik bir tur sonunda Pisconun nasil yapildiginin butun sirlarini agzindan catir catir aldigim bizi dolastiran kiz sonunda bana uc bardak Pisco icirerek herseyi unutturdu.

Ustune bir bardak su icip arabaya atlayip saglam kafa saglam vucutta bulunur deyip (ne alakaysa) ikinci daha pahali ve (ama) unlu MISTRAL pisco fabrikasina gittim. Bu sefer kanmayip tur sonunda sadece bir bardak ictim Piscodan. Santiago de Chile deki arkadaslarimizada bir sise soyle iyisinden Pisco kapip aksam hangi observatoriuma gideyim diye karar vermek icin Vicuna ya buranin hafiften buyukce köyune gittim.

Dondurmaciyla (tam olarak ne tadinda oldugunu anlamadigim ama zaten pekte takmadigim yesilimsi bir dondurmayi yiyerekten) karar verdik ki en iyisi yakindaki ismi ‘m’ le baslayanina gitmek. Hem orada kampta yapabilirmisim. Super hemen dondurmacidan cikip turumu ayarlamaya gittim ve ismi ‘m’le baslayan observatoriumun ofisinde cok seker bir kadin ve hos kiziyla gecen yarim saatlik Turkiye nassil bi yer!? konulu sohbeti bitirdikten sonar Silinin en unlu sairi Gabriella Mistrallin dogdugu evi (simdi muze olmus) ziyarete gittim.

Aksam yemegi, kamp yeri felan darken zaman firt diye gecti ve ben saat aksam 10 da Ramon’un rehberliginde Jupiter, Mars felan derken Orionu dikizlemeye basladik. Orionun sag omzunun (yani o yildizin) kirmizi oldugunu(dolayisiyla yasli ve sogumaya basladigini) ve beklenen bir super nova oldugunu Ramondan ögrendik. Söyleki Yildizlar soguyup pat diye patliyorlarmis (yani super nova) iste boylecede gezegenler olusuyormus, daha birsuru birsey söyledi Ramon ama Pisconun etkisi bende daha surdugunden teleskopa yapisip kaldigimdan pek dikkat edemedim dediklerine. Bir ara galaksilere bakmaya basladik ve Sut yolu felan derken ben icimden ‘bak simdi astronot olacaktim neguzel disci olduk ola ola’ deyip hayiflanmaya basladim (kesin Pisconun etkisi var bu iste..)

Saat 12 gibi turumuz bitti ve cadirimi kurdugum observatoriumun hemen yanindaki tepeye gidip yildizlar altinda birsuru kayan yildiz görup sonrada horul horul uyudum (Pisconun son etkisi..).

Ertesi gun guzelce sabah kahvaltimi etrafimi cevreleyen nereden geldigini pek anlamadigim kedilerle paylasip arabayi La Seranaya birakmaya yola ciktim. Ayni gun saat ogleden sonar 5 gibi otobusle Santiago de Chile ye dogru yola cikmistim bile.

Aksam saat 11 gibi arkadaslarim Ximena, Rolando ve kucuk Felipeyle, Marcusun da oldugu evlerine geldim.

Santiago beni ilk gunundan cok etkiledi. Simdiye kadar ziyaret ettigimiz butun Latin amerikan bas sehirlerinden cok daha guzel olan Santiago, kultur, tarih, parklar, hos insanlar, guzel kahveler ve restoranlarla dolu. Hani ‘acaba burada bir iki sene kalsammi??’ diye icimden gecirmedim degil yani. Santiagoda 3 gunumuz etrafi kalacan edip, muzeleri dolasmak arada kahvelere girip insanlari seyretmek, kitapcilara girip elimizdeki dondurmalari etrafa damlatmakla gecti.

Ayin 20 sinde Rapanui (easter adasi) ye uctuk. Indigimizde saat aksam 7 idi ve hertaraf gunluk guneslikti. Gunes saat 12 gibi batti bizim saskin bakislarimiz esliginde. Ilk gecemiz yerlesimin en cok oldugu Hanga Roada bir kamp yerinde gecti, ertesi gunu araba kiralayip bu 26km uzunlugunda ve 14km enindeki adayi kesfe cikmaya karar verdik. Arabayi saat 4 te almaya gelcez diye anlasip esyalarimizi toplamaya ve kamp icin yiyecek almaya gittik. 4te ben arabayi kiraladigimiz yere geldigimde adam bana ‘nasil yani ‘ surati yaparken bende ona ‘nerde kardesim bizim araba’ surati yaptim. O da bana saatini gosterip bi 2 saat sonar gel surati yapti kontra olaraktan, bende ‘abicim bak bidaha getirme beni buralara ver su arabayi gidelim’surati yaptim ve cok konusmadan altimda uyduruktan bir Ciple Marcusu kamp yerinden almaya yollandim. Ilk olarak adanin guneyindan ciktik kesfe, daha 6 gunumuz vardi ve bi matamatik hesabiyla tahminen gunde bi 8km yol gitsek adayi dolasmis olacagimizi hesapladik (ama sonucta ikimizde geometri ve matamatikten ikmale kaldigimizdan hesaplari bir kenara birakip etrafa bakinaraktan gazladik).

Denizi takip eden yol boyunca buranin yerlileri olan Maorilerin kuzenlerinin yaptigi irili ufakli genelde adanin icine bakan (sadece 8 tanesi denize bakiyomus) heykeller insani bayagi bir etkiliyo. Zamaninda tabi sinema, televizyon, buyuk kulup felan yokken adamlar napalim napalim diye dusunurken careyi yuzlerce heykel yapmakta bulmuslar (bunda sasilacak ne var yani degilmi!). Bu adanin hikayesi her anlatana gore degisiyor. Benim en aklima yatan söyle. Adada iki buyuk aile varmis, uzun kulaklilar ve kisa kulaklilar (adadaki heykellerinde bir kismi uzun bir kismi kisa kulakli). Bunlar heryil eglence olsun torba dolsun diye ulasilmasi cok zor yerlere yuva yapip yumurlayan bir kusun yumurtasini bulmak gibi super bir etkinlik yaparlarmis. Yumurtayi bulan kendi ailesinin reisine bu yumurtayi kirmadan getirince o aile o sene adaya hukum edermis (herhalde yumurtayi bulanda adanin en guzel kiziyla evlenirmis felan-bunu ben ekledim ama kesin dogrudur yoksa adam ne kossun bi yumurta icin degilmi yani??).

15 inci yuzyili gibide Ispanyollar daha bu adaya ulasamadan, bulunan yumurta en iyi menemenmi olur yoksa sahanda mi olur diye cikan bir tartisma sonunda son adama kadar savasip yok olmuslar. Artik adada yumurta felan yenmiyormus….! Yok deve…

Herneyse ilk gecemizi adanin kuzeyindeki Anakena’da begendigimiz okyanusa bakan bir tepede kamp yaparak gecirdik. Ertesi gunde kampi toparlayik adanin gormedigimiz son birkac kilometresinide gezdikten, fotograf cekerken kutsal topraklara bastigimiz icin azar isitikten, Marcus bir at tarafindan nerdeyse tepildikten yani gayet hareketli ve heyacanli bir zaman gecirdikten sonra yine Anakenada ama daha oncede söyledigim daha bir kamp yerine benzeyen yere yerlestik cadirlarimizla. Bu buyuleyici yerde 4 gece kaldik, bol bol yuzduk, kitap okuduk, karnimizi kasidik ve uyukladik. Artik arabamizda olmadigindan plan butun yiyecekleri yiyip son iki gunumuzu buradan Hanga Roa ya yuruyerek gecirmek.

2009-12-05T11:49:00.000-08:00

04.12.09 San Miguel De Bala

Isla del Solu ve Copacabanayi geride birakip La Pazá geldik. La Paz beklendigi gibi cirkin 70 lerden kalma binalar, bir ton araba ve kosusuturan insanlarla dolu kacca bi sehir. Ispanyollar Antlarin sogugundan korunmak icin bu cukur yeri secmisler ama tabi ne bisinler 7 milyon adam burada yasiyacak dimi..
La Paz hicde beklemedigimiz bir sekilde pahali, fena sayilmayacak odamiza 30$ oduyoruzki simdiye kadar kaldigimiz yerlerde pekbirde farki olmayan burasi insani sasirtiyor. Herneyse odaya yerlestikten sonra Marcusun Pasaportunu kayip ettigini anlamasi ve salya sumuk (dalga gecmemek lazim aslinda ...) etrafta ziplamasi benim onu yatistirmaya calismamla son buldu ve oturup plan yapmaya basladik. Plan Marcus pasaportunu ayarlayana kadar La Pazda kalacak ben gezicem( valla simdi orada kalsam onunla ne faydasi olacakki yani degilmi!!). Anlastik ben nereye gitsem diye, Marcusta Alman konsoloslugu nerde diye aranmaya basladik ve o islerini ayarlarken bende en iyisi Amazonlara kacayim diye plan yaptim. Internette yapilan biraz arastirma sonrasinda 3 tane yerlilerin islettigi eco lodgelardan birini San Miguel De Balayi sectikten sonra bir acentaya gidip Rurene ucak biletimi aldim.

Ertesi sabah 10:50 deki ucagimi konfirme ettirmek icin erkenden 8 gibi havaalanini ardim ve agzim acik bir sekilde hicte ic acici bir sesi olmayan bayan tarafinden ucagin 8:40 ta kalkacagini ama benim zaten zahmet etmemi cunku yetisemeyecegimi soyledi. Bravo tabi adamlar bizi bile gecmisti yani. Nasil bilette 10:50 yazan ucak 2 saat once kalkiyordu??!! Sevgili bayan bana bunu izah edemedi bende mecburen eyvallah deyip acaba yarina hangibir saatte ucmayi uygun gorduklerini ve acaba bana bir yer olup olmadigini sordum (tabi belkide ben oyle sandim cunku ispanyolcam daha o kadarda degil..) sevgili bayanda tabi dedi ve bana bir rezervasyon numarasi yazdirip aksam yine ara bi bak bakalim harbidende ucuyomuyuz yarin sor dedi. Tabiki dedim.

Gun zip diye gecti ve ucak gercekten kalkti ve ben Ruren e geldim. Ucaktan indigimde beni sicak ve buhar karsiladi. Her yagmurda ucaklarin iptal edilmesini Havaalaninin cimlik oldugunu gormemle anlamis oldum, bizim toprak tenis kortlari gibi yani...

Once San Miguel De Bala nin ofisine gidip 3 gece 4 gunluk Amazon turumu ayarladim sonrada sirin bir motel bulup odama yerlestim.
Ayin 2 sinde sabahtan uc kisi olan gurubumuz ince uzun bir kayikla 2 saatlik bir yolucuk sonunda buraya ulasti. San Miguel aslinda ufacik bir koyun adi.

34 aileden olusan bu koy ormanlarinida korumak amaciyla boyle bir projeye girismisler ve kucuk kabanyalar yapmislar. Cok guzel bir yere orman icine kurduklari bu Eco Lodge koylulerin, okul, spor sahasi felan yapmak icin biraz para kazanmasina, hemde ormana girip cikan turist sayisini kontrol edebilmelerine yardimci oluyormus.

Rehberimiz Valentino bizleri kabanyalarimiza yerlestirdikten ve etrafi biraz gosterdikten sonra koye goturdu.

Ilk gozumuze carpan sey ufacik cocuklarin boylarindan buyuk machetelerle (kocccaaaman bicak..) etrafta kosturmalari oldu. Amma vahsiler felan derken Valentino bize bugun okulun son gunu oldugunu ve her cocugun ormanda bir agac diktigini bu yuzdende macheteleri sadece bugunluk babalarindan odunc aldiklarini soyledide rahatladik. Ogle yemegi sonrasinda babasi saman oldugunu ogrendigimiz Valentino bizi ilgimizi cektigini soyledigimizden ilaclari hangi bitkilerden yapildigini gostermek icin bizi ormana goturdu. 2 saat sonra kafamiz bir ton ilac recetesiyle dolmustu bile, insan Amazonlari kocaman bir ilac fabrikasi gibi goruyor Valentinoyu dinleyince. Ama asil ilginc olani bunlari nasil kesif ettikleri. Tabi kimse bilmiyor kimin nasil kesif ettigini ama mesela ezilerek krem haline getirilen ve ekzamaya cok iyi geledigini Valentinonun garanti ettigi bir meyvanin cekirdegi once iki kere ayri sularda 4 saat kaynatiliyor sonrada yarim saat akan suda yikandiktan sonra ancak kullanila bilmesi insani sasirtmiyor degil.

Ertesi gun Madidi nasyonal parkina iki gunlugune kamp yapmaya erkenden yola ciktik. Cadirlarimizi kurduktan sonra Valentino omde yuruyuse ciktik. Bir maymunu sirtina, Tucannin ve yabani domuzlarin seslerine ve bir Tapir in burnuna sahit olduk. Binlerce cesit kusun sesleri ciyak ciyakti. Pek keyifli ama yorucu olan yuruyusler iki gun devan etti.

San Miguele geri donerken bir kanyon icinde 99 yilinda National Geographicsin Madidi parki diye baslik tatigi ve resimlerini bastigi cirkin seslili ama etkileyici renkleri olan papaganlari seyrettik, ne manzara ama, assagida kayigimiz ve bala nehrinin ikiye ayrildigi ova gozukuyor ve bu cilgin kuslar.

Bunlari yasarken bizi en cok sevindiren ve bi o kadarda sasirtan sey etrafta hicte o kadar sivrisinek olmamasiydi. Oglene dogru San Miguele geri geldik ve ben hemen dusa gittim, herhalde soguk olduguna sevindigim tek dus hayatimda buydu. Oglen bambu icinde pisirilmis baliklarimizi yerken Valentino ogleden sonranin planini bize anlatiyordu. Koye 2 saat uzaktaki bir kanyona gittik, burasi Kolibri yuvalariyla doluydu (dunyanin en kucuk kusu..), nekadar bunlarin resimlerini ceksekte bir kolibriyi bile goruntuleyemedim, feci hizlilar ... Kanyonu geride biraktik ve yolda Valentino bize birkac degisik orumcek gosterip anlatirken birara benim kolum kasinmaya basladi ve baktigimda dehset icinde kolumun kimildasan simsiyah noktalarla kapli oldugunu gordum. Kolumda yaklasik 30-40 tane orumcek kosturuyordu, zip zip hoplayarak ve kolumu ilginc bir elastiklikle sallayarak bu hayvanciklardan kurtulmaya calismam gurubun diger uyelerini eylence kaynagi oldu. Sonunda hepsinden kutuldum ve rahar bir nefes aldim, Valentinoda gayet sakin bir bicimde bu orumcekleri bana anlatmaya koyuldu.

Son gunumuzde sabah kahvalti sonrasi yine koye yakin olan bir selaleye yuruduk ve burada yuzduk. Nekadar son gunumuz olduguna uzulsekte ben geri donmek zorundaydim, gariban Marcusun beni La Paz da o duman altinda bekliyordu. Valentinoyla ve iki Polonyali arkasimla vedalastiktan sonra Rurene geri ertesi gunku ucagimi ayarlayamaya gittim.

2009-12-05T11:04:00.000-08:00

26.11.09 Isla Del Sol

Yine cok olmustu defter tutmayali... Aslinda hatirlamak cok zor olmuyor, insan dun ne yedigini unutuyor ama buranin dogasini asla...
Herneyse kisaca Urubambadan Salkantaya oradanda Machu Picchuya, sonra Titicaca golune ve iste simdi Bolivyadayiz.
Peru tarafinda Titicacaya ulasmak yaklasik 8 saat bir kahvalti bir ogle yemegi, 5 dolar ve iki tuvalet arasi ile gerceklesti. Titicaca golunun kiyisina kurulmus gayet cirkin sehir ise Puno. Planimiz buradan titicaca golunun Peru kismindaki (bu golun %60 i Peruya %40i Bolivyaya ait...yok tam tersi...) bir iki adayi ziyaret etmek.Maalesef bircok ada turist kabul etmiyormus ve turislerin hic gitmedigi virgin adalar ise ulsaimin acayip pahali olmasindak simdilik bizim icin imkansiz, belki buyuyup koca adamlar olunca gideriz. Herneyse kendi disimize gore uc ada sectik ve bunlardan bir tanesi Uros. Uros adalari aslinda ada olmayip (yani bildigimiz buyuk ada, heybeli felan gibi) yapay olan ustunde 4 veya 5 ailenin yasadigi bilmemkac milyon bambu cubugunun ustuste yigilmasindan olusmus herhalde 300 metre kare felan olan adaciklar.

Tabi bu adalarda tek gecim kaynagi yaptiklari tekstilleri ziyaret eden turislerden. Yani biz gitmesek olmaz adamlar ac kalir. Bu yuzden yani...
Oradan Amantani adasina gectik. Gecegi nerde gecircez diye dusunup bakinirken kucuk teknenin kaptani elinde ekmeklerle yanimiza gelip istersek onun evinde kalabilecegimizi soyledi. Fiyatta anlastiktan sonra(aksam yemegi ve sabah kalvaltisi dahil kisi basi 10$, simdi vaay ne ucuz felan diyecek bilmis arkadaslar ama aslinda degil...bu adalar fahis yerler valla) kaptanin evine yollandik.

Gayet basit bir odada, uc dosek atilmis. Biz begendik ve hemen yerlesip buradaki Inka kalintilarina, adanin tepesine dogru yurumeye basladik.

Titicaca golunun 3700 metre yukseklikte olmasi (ve bu adanin tepesinin haliyle 4000 metre civarlarinda olmasi) insani daga tirmanir gibi yoruyor ve oyle kinali adada cicek toplamak gibi olmuyor bu yuruyus arkadaslar. Ama ada insana (bana) Ege adlarini hatirlatmiyor degil (hayir buyuk ada gibi kestane agaclari yok ve at boku kokmuyor zaten Marmara degil Ege dedik).

Buradaki gun batimi Titicacanin Bolivya kismindaki Isla del sol adasindaki gun batimina bes basarmis (tahminen Perulularla bolivyalilar arasindaki bir cekismeden geliyor olacak bu...) ama gercekten bekleyip donmamiza degdi.

Sabah erkenden kahvalti sonrasi ucuncu hedefimize Taquile adasina yollandik Kaptanla. Burasininda karadeniz bolgesine benzetmem herhalde arkadaslarin kirmizi ponponlu corabi kafalarina gecirip pomponlu rengarek bohcalar tasimalarindan olacak. Gercekten etkileyici bu kiyafetler, daha dogrusu bu sapkalar aslinda otorite belirlerlermis birde ponponun nereye donuk olmasi ise ruhani durumu gosterirmis insanin(sag tarafaysa mutlu, arkaya eh iste soyle boyle be abi, sol taraf asabim bozuk mutsuzumu). Esraya bu sapkadan almak istedim ama adamlar bu isi ciddiye aliyorlarmis ve ole turislere felan satmiyorlarmis bunlari. Bende ona renkli corap aldim, hem kafasina hemde ayagina giyebilir (pratigim tabii).

Oradanda ayrilip Punoya geri donduk ve bir extra gun gecirip yilbasi hediyelerini organize edelim istedik. Bu sayede yakin aile cevresi ponponlu sapkalar ve cirtlak renkli coraplarla donanmis olacaklar 2010 yilina.
25 Kasimda Punodan ayrilip Bolivya sinirini gectik ve ismini Brezilyanin en unlu plajindan asirmis olan Copacabanaya geldik. Bir iki otele bakip merkezdeki en uyduruk olanina karar verdikten sonra (aslinda biz bu en iyisi demistik ama hersey bozuk cikti odada..) ertesi gun birde butarafin adalarina bakalim diyeIsla del Sol a nasil gidilir ve kalinir onu sorusturmaya ciktik. Sabah saat 8 30 da ekmek almaya calistigim suratsiz bir kadindan bir tomar laf isittikten ve oteldeki adamlardan kahvalti fisim olmayip orada kahve ictigimden dolayi bir tomar izah isittikten sonra tekneyle Isla del sola gazladik. Teknemiz adanin en kuzey kismina bizi biraktiki biz taaaa guneye yuruyelim. Plan 4 saatlik bu yuruyusu aheste bir sekilde yapip yol uzerindeki bir yerde kalmak ve yarin guneyden tekne bulup Copacabanaya geri donmek.

Becerdikte adadaki asil yerlesim yeri olan Yumaniye gelmeden cok guzel bir hostelde Palla Khasada 60 bolivyana (9$) oda bulduk.

Batiya bakan bu yerden gun batimi nerdeyse Peru kismindakiyle boy olcusecek kadar guzeldi. Yani bes basar lafi palavra.... Yine cennetteyiz beee.

Macchu Picchu

2009-11-18T15:19:00.000-08:00

17.11.09 Macchu Picchu

Aguas Calientes gayet turistik acayip pahali (yani bizim icin) bir yer. Dusun Corba, ana yemek, birde limonata felan gibi bir icecege yaklasik 1 $ verirken burada 10$ dan assagi cikilmiyo bir yerden. Ama napalim olcak o kadar nede olsa guney amerikanin en meshur yerindeyiz.
Planimiz sabah 4 te kalkip 5 ten once 5:30ta Machu Picchuya gidecek ilk otobuse yetismek. Planimizi uyguladik ve 4:45 gibi otobus duragindaydik ve 'yuh beee...' olduk. En azindan bi 100 kisi coktan siraya girmisti bile. Ne populer seymis bu kalintilar. Herneyse yukari tam kapilar acilmadan once geldik ve oradada bi 200 kisi vardi onumuzde. Cumbur cemaat iceri daldik kapilar acilinca ve guummmmm Machu Picchu karsimda, ne goruntu ama...yani sabahin korunde kuyruklara girmeye degdimi..evet burayi daha kalintilarda kimsecikler yokken gormege degdi.

Bir saat icinde burasi Taksim meydanina dondu ve ben cevre tepelerden gozume en yuksek olan Macchu Picchu dagini kestirip tirmanmaya basladim, Markus ben sonra gelirim dedi. Tepeden goruntu iste posterlerdeki klasik goruntusu Machu Picchunun. Burada 2 saat felan kalip yavastan assagiya inecekken kanter icinde Marcus geldi ve yarim saat sonra hasta oldu tepede, kraplarla kivranirken Tramal deden saglam bir agri kesici alip hayal dunyasina girdi. Sonra cikti ve assagi indik. O otobusle ben tabanvay Aguas Calientese geri geldik ve Marcus hasta yatagina ben sokaklara dondum.

Simdi kendime tekrar soruyorum buranin bukadar etkileyici olmasi hak edilen bir seymi diye. Herhalde cevre daglar ve etrafindaki nehir olmasa bukadar olamaz. Yani bir Efes kalintilari mesela oradaki kutuphane veya Petra sehri zamanimizdan binlerce sene once yapilmis. O incelik o ustalik, Istanbul gemiler kizaklarla tepeler asilip alinmis, eh simdi bu Inkali arkadaslar tepeye bundan 500 sene once uc bes ev yapmislarda ne olmus yani... Haksizlik etmeyeyim ama bence mekani iyi secmisler ve zaten bunlari galiba uzaylilar yapmis....
Sonuc, Machu Picchunun icinden cok dagin tepesinden goruntusu buyuleyici, yani dogasi (bide adamlarin cilginligi tabii..sen gel dagin tepesine ev yap sehir kur dimi yani!!)

Sacred Valley

2009-11-18T14:20:00.000-08:00

CUSCODAN CIKTIK URUBAMBAYA..

Turistik turumuz sabah 9 gibi basladi ve ismini simdi hatirlamadigim birkac yikinti dokuntuye (iste burada Inka kulturunden hic cakmadigimiz su yuzune cikiyor) ugradiktan sonra Urubambada bitti. Burada Pio'nun restoranina ugrayip merhaba dedik. 3 cocuk, 2 kedi, 3 kopekle hasir nesir olduktan sonra Pionun onerdigi bir Hostele konuslandik. Gecesi 10$ hicte fena olmayan yerde usutne birde calisan televizyon bile vardi.

Mutlu mesut aksam bir pizaciya girip 'harbiden ne guzel piza yapmis adam' dedigimiz yemekleri mideye indirip cumburlop yattik.

Sabaha Marcus yine hasta bir bicimde uyandi, bende onu besleyip yataga yatirip sirt cantasini alip buradan Salinas denen Pamukkalenin tuzlu olanina yuruyup oradanda zamaninda Inkalilarin mikro klima olusturup her setinde baska cicek bocek yetistirdigi Maras'a yurudum. Sindi anladigim kadariyla bu cukur yerdeki her katman ayri bir sicaklik olusturuyomus. Bende cikardim dereceyi indim en assaga olctum. Biz Turkus oyle her lafa kanmayis...

Sonrada tepye cikip olctum harbi 1.5 derece kadar fark vardi. Inkali arkadaslari tebrik edip Urubambaya geri dondum, yoldada bi koye ugrayip, o inkalilarin torunlarindan el orgusu kemer almayida ihmal etmedim ( galiba zayifladimda pantalon dusuyo).
11 inde baktim Marcus yine Hasta (buluttan nem kapar oldu) ve mizmizlanip duruyo onu Pionun ellerine emanet edip Cuscoya, Salkantay daginin eteklerinden Macchu Picchuya kadar yurumek icin yola koyuldum. Plan cuscoda harita, yiyecek, icecek felan ayarlayip uc gece dort gun sonra Marcusla Santa Teressanin sicak banyolarinda bulusmak.
Alisveris sonrasi otele (veya benzeri seye) donerken yolda bir Tyatroda o aksam Flamenko gosterisi oldugunu gordum ve hemen bir bilet aldim. Cantami toparlayip yemek hesaplari yapip aksama konsere gittim. Ispanyol arkadaslar (mesela benim Barcelonada gorduklerim ) bu abla ve agabeyler karsisinda halt etmis bi kerem, 2 saat suren gosteri super soguk olan Tiyatronun icini isitti bizi hop hop oynatti, el cirptirdi felan. Otele vay be ne gosteriydi ama diye giderken bi yandanda ben simdi nasil saat 3 te kalkip 4 deki otobusu yakalayacagim diye karakara dusunerek gecti. Otel, motel kilikli yerdeki bekciye'' amca beni 3 te uyandirsana' yi (yari ispanyolca bir bucuk ingilizce rica edip uyudum. Uyandirdi, yani becermisim derdimi anlatmayi... Ac karnina otobuse atlayip Mallapate ye geldim ve burada bi guzel kahvalti edip yuruyuse baslayacagim Sarapampa ya nasil gidilir acep diye sorusturmaya basladim. Kisa surede ortaya ciktiki ancak taxi ile gide bilecegim oraya ve taksi 40$ istiyo. Yine kapalicarsi aksaniyla konustugum Ispanyolcamla 20$ indirdigim fiyat sonunda gazlayip geldik Sarapampaya. Ben suratimda 'nasil yari fiyatina indirdim' siritisiyla taksicide 'keriz turisti nasil kazikladim ama' siritisiyla ikimizde mutlu mesut el sallayip o yoldan assagi ben camurdan yukari dogru yollarimiza dustuk.Yine dogayla basbasaydim. Etrafta yamac inekleri (Marcusun dedigine gore bu Ineklerin bir taraftaki bacaklari digerinden daha kisaymis o yuzden yani yamacta bukadar rahat otlanrlarmis. adam Alman biliyo tabi ...).

Iki saatlik bir tirmanis sonunda 3800 metrede kamp yapabilecegim bir duzluge gelip cadiri kurdum ve hemen aksam yemegimi ( sebzeli, domates soslu makarna, Coca cayi, bir bisquit, Esra'nin deyisiyle piskuvut). 7:30 ngibi yatip sabah 5 te kalktim ve etrafin bi karis karla kapli oldugunu gorup bi titredim ama Arslanlar gibi kahvaltimi ( sut tozundan sut, konserve meyve, cerial - Esra olsa yulaf ve arpa dedi buna) edip 4600 metredeki Salkantay gecitine dogru tirmanmaya basladim.

Yolda bi ara ayagi sipidik terlikli, tisortlu sirlarinda kocaman cantalarla Inkalilarin torunlari beni dumura ugratip gecti (dusun bende kocaman dag botlari ustumde son moda Goretex ceket, gozlukler felan... ne utanc verici,,). Herneyse dere tepe duz gidipikinci geceyi gecirecegim yaylaya saat 4 gibi vardim ve yine rutin bir sekilde once cadir sonra yemek... Gece yildizlar cikmaya basladi ben bi ara yemin ederim agzini kocaman acip ufaktan bir yildizi mideye indirmek uzere olan bir Tavsan seklinde bulut gordum. Veya gordugumu sandim galiba coca cayinin yan etkileri boyle oluyo. Simdi annem 'amaaannn coca felan mi kullaniyo bu cocuk 'diye ahlanip vahlanmasin diye burada aciklayayim, bu coca yapraginin cayi yukseklik hastaligini onluyo yani o yuzden , uzulecek bi durum yoktur...
Sabah yine 5 gibi kalkip yulafimi yiyip 7 den once yola koyuldum. Salkantay daginin karli sipsivri zirveleri artik aralardan zor gorunuyo, bugun hedefim La playa koyunu gecip guzel bir yerde kamp kurmak. Yani 6 saatlik bir yuruyus.

Yarim gibi La playaya gelip ton balikli sanduvucumu (buna Esra ne derdi tahmin edemiyoum ama kesin dogru yazardi..nede olsa yazan cizen takimindan) yiyip Lucmabamba denen bir koye geldim. Burada kamp kurmak ancak okulun bahcesinde mumkunmus ve onun icin Profesoru bulup izin istemem lazimmis ( ben bile hala bilemiyorum bunu nasil Ispanyola anladim ama oldu iste..) bende gidip rica ettim, prof. da kendi bahcenmis gibi davran edi bende yaydim cadiri hemen. Ertesi gunu yine ayni sekilde yulaf ve cay sonrada birinin 1 digerinin 3 saat surer dedigi Lactapata kalintilarina dogru yola ciktim. Ikinci arkadas kazandi ve ben 3 saat sora kalintilara ulastim. Burada bir mola verip karsi daglara bakinirken, salya sumuk bir bicimde Machu Picchuyu taaaaaa uzaklardan gordum ve heyecandan suyumun yarisini ustume doktum. Ama zaten sirilsiklamdim yani bisiycik olmazdi ama su bulamazsam vah halimeydi. Orada basarisiz bir sekilde kendi resmimi arka planda Machu Picchu da olsun felan diyipte cekmeye calistigim birkac deneme sonunda, kufur edip beceriksiz makinaya yola koyuldum yine. Dagdan inisim 2 saat surdu ve yagmurdan camur olan topragi bir kac lkez optukten sonra super pasakli bir sekilde Santa Terresaya gidecegim otobusun kalktigi Hidro Electrico ya geldim. Otobuste ilk defa 4 gundur yikanmamanin faydalarini gordum. Kimse yanima oturmadi bende camur icinde Santa terresaya geldim. Burasi Termal sulariyla mesurmus, yani beni paklayacak yegane yer. O sicak havuzdan buna atlayip cocuklar gibi suda oynastiktan sonra Marcus icin bakinmaya basladim. Saat 5 e geliyordu ve bu adam neredeydi acep. Gelmedi bende sehre geri donup bi oda bulayim dedim. Dolmusla tam giderken bi bakti paldir kuldur Marcus geliyo. Hemen indim dolmustan kucaklastik (tabi artik temiz pak bir bicimdeyim). Marcus termal sularin hemen yaninda bir hostel oldugunu ogrenmis Pio dan hadi dedik oraya gidelim. Mutlu mesut, ak pak oraya gittik. Yarin oglen Aguas Calientes e Machu Picchunun tam altindaki koye gidecegiz.

Cusco Buzzzzzco....

2009-11-18T14:05:00.000-08:00

21 saat bi saga bi sola, hop havaya cup assagiya sallanaraktan yayik ayrani seklinde vardik Cuscoya. Burasi sogut ve yagmurlu yani hic cekici degil. Yani havasi degil ama sehir cok guzel. Arti bir puan Cuscoya...
Kucuk sokaklar, luxs cafeler ve restoranlarla dolu turist miknatisi cusco. Plaza de armas, Katedral, ve arkasindaki San Blas avrupai..nasil olmasin zaten ispanyollar becermisler.....yani yapmislar ....
Ilk gunumuz San Blas biraz daha sokak cocugu vari oldugu icin oralarda dolanip kahve icmekle yani marcusun en sevdigi hobiyle gecti (aslinda kendisi cay iciyo kahve tansiyonunu cikariyomus.... ).Ikinci gun sehir turu ve cevre Inka kalintilari turuna katilip Turist klanina dahil olduk.Temple of the sun ve San Domingo (dusun adamlar * yani Ispanyollar gelip Inkalilarin yaptigi tapinagin tepesine kilise kurmuslar.... Ayasofya misali...)ile baslayan turumuz daha sonra Saqsayhaaman, Pukapukara ve Tambamacha' ya ugradi ve sonunda yavru alpaca (buranin Chashmiri oluyo, hemde yeniyo...tuyu degil eti....) nin faydalarini anlatan bi genci dinlemeye super turistik kapali carsiya geldik. Incik boncugu ve yavru alpacalari inceleyip tatmin oldukdan sonra Cuscoya kulustur ama sirin bahceli 'eh en azindan sicak dusu var...' olan Motelimize donduk. Ertesi gun Sacred Valley Super turistik turumuza cikip yolda yani Urubambada inip Marcusun Freiburgdan arkadasi Pio yu ziyaret edcez.

Welcome to Peru

2009-11-05T17:00:00.001-08:00

05.11.09 Lima

We arrived to Lima after a long and quite boring but some what usefull stay in Guayaquil in Ecuador.

After we arrived to Guayaquil we planned to take a bus to Lima ..But then we learned that the travel will take arround 24 hours....hell...no way so we decided to get a plane...The thing was we didn't know that the Ecuador has its hollidays for 5 days and there was no way we could find a transport let be the airplane or a bike... So we staide and booked the earliest plane to Lima. On the 4th.
We arrived to Lima around 9pm and went to a Hostel with a warm/hot showers... It is somewhat interesting to see small things that we have in our lives like a good shower could be something very special after 5 days of cold shower...

Today We took a city tour like all the other europeans and enjoyed the ride on a smokey day...I think every day is quite the same.. Lima has about 9 million habitants and lots of lots of traffic. Exept one small site we didn't saw any pre/hispanic sites...We visited quite a few chuches and and so on... But at some stage a good coffee made our day a perfect day.. Walking around the Miraflores *a nice suburb was tiring but worth the visit. Now we have booked our bus to Cusco for tomorrow and I can still can not beleive we will be travelling for 21 hours on that thing.. But imagine how lucky we will feel when we can walk and jump around Machu Picchu...

2009-11-04T12:07:00.000-08:00

30.09.09 Ipiales

Bugun Ekvador sinirina co yakin olan Ipialese geldik. Colombianin kuzeyi galiba yanlis bir secim oldu ama insan gezip gormeden bilemiyor. Yani Ipiales de gectigimiz bircok kucuk koy gibi oylesine , cirkin , gurultulu biryer. Buraya 7 km uzaktaki Las Lajos ise hic buradan beklenileceek bir yer degil. Tam nehir uzerine bir korunun bir parcasi olarak kurulmus bir Katedral. Aslinda yeni sayilabilecek bu katedral Ispanyollar tarafindan 1800 lerde yapilmis. nehirden yukseligi yaklasik 40 metre kadar ve kesin matamatik, fizik, kimyadan felan anlayan amcalar tarafindan yapilmis..Bu kesin...
Herneyse geri donelim biraz , 28 ve 29 Ekime. Siz Istanbulda tatil yaparken bizde Pasto´da kalip gunu birlikLaguna Cochaýa Colombianin en buyuk golune gittik. Gayet etkiliyici manzara cozunurlugu pek kucuk olan resimde pek anlasilmasada gercekten gormeye degerdi. Golun ortasindaki adaya colombiyadaki en iyi baligi yedikten sonra (sarmisakli tereyagind kizarmis alabalik, balik corbasi ve bogurtlen suyu...) ufagindan bir kayik kiralayip gittik. Bu ada park haline getirilmis bu sayedede yuzlerce yasindaki bu agaclar kurtulmus, akilli adamlar tabi.
Aslinda diyorumki su resimleri kocaman koysamda milletin agzinin suyu klavyeye akaraktan okusa, ama teknik sorunlar pesimizi birakmiyo ve ancak belki yarin diyebiliyoruz bu durumda...

2009-11-04T11:59:00.000-08:00

27.09.09 San Agustin

Guneye dogru giderken Cali ve Popoyanda 'yollarda gec kalip kurda kusa yem olmayalim' diye birer gece kaldiktan sonra Kolombiyanin Arkeolojik acidan en önemli bölgesine geldik. Aslinda Caliye ugramamiz buranin Salsa sehri olarak bilinmesi ve bizde nasil Izmirin kizlari tabiri varsa Kolombiyadada Calinin kizlari tabirinin harbici olup olmadigini sadece bilimsel acidan dogrulamak icin oldu. Gozlemlerimiz sonucundada mutlulukla soyleye bilirizki bunlar heeppp palavradir arkadaslar kanmayiniss. Popoyani geciyoruz ve San Agustine geliyoruz. Burasida bizi sarsan cirkinlikte bir koy, ama neyseki biz 20 dakika yurume mesafesinde olan bir tepecikte cok sirin bir hostelde kaliyoruz. Evin bekciligini yapan Pedro Marcusun tekila ikrami sonrasin bize 'arkadaslar' muamelesi yapmasi ve sabah kahvaltisinda torpil gecmesi Marcusu yasini basini almis Pedroya ikide bir tekila ikram etmesine sebep oluyor. Adam mutlu bizde mutluyuz ozaman.... Bugun ucuncu gecemiz Casa Nelly'de, Pedro bize boyle davranmaya devam ederse burada kalacaz sonunda.
Bugun sabah kahvaltisi sirasinda bahcede kolibriler ucusuyordu (su ufacik, helikopter gibi oldugu yerde durup koca gagasini ciceklere daldiran kus varya iste o). Ilk defa gördügüm bu minyatur kuslar beni cok mutlu etti bir anda(cok sentimentallestim galiba bu yolculukta..) tabi birde Pedronun super kahvesi var.
Geceleri kendimiz yemek pisiriyoruz burada. Habira tavuk yemekten gidaklamaya baslamadan burada sipagetti, körili sebze, corba felan yapabilmemiz keyfimizi daha da kiyaklastiriyor.
Dün yakindaki San Agustin Arkeolojik parkina gittik bugunde jiple birazdaha uzaktaki yerlere tur aldik. Saat 9 dan 18 e kadar suren turumuz canimizi cikardi. Ama yanimizda ekvadordan arkeoloji uzmani bir cift vardi ve bize her tasi, kalintiyi en ince ayrintisina kadar buyuk bir heyecanla anlattilar bizde vaybe deyip kafa salladik. Aslinda bizi en cok ilgilendiren figurlerin disleri oldu (meslek icabi nede olsa...).

2009-11-04T11:57:00.000-08:00

22.09.09 Salento

Iki gunden beri Salentoda takildik kaldik guneye, ekvadora dogru olan yolculugumuzda. Rengarek seker gibi evleri olan (artik Markus uslandi yalamaya kalkmiyo harbi sekermi bunlar diye..), neseli atmosferli ufacik bir kasaba burasi. Bizi en cok sevindiren ise sonunda gercek bir kahve icebilmemiz, Kolombiya goya kahve uzerine soz sahibi bir ulke! Burada cok sirin bir ailenin bahceli evinde kaliyoruz ve evin annesi bizi super besliyor. Bu kalorileri yakmak icinde biz 12km uzaktaki Cocora yaylasina yuruduk. Yaylada bir suru alabalik lokantasi vardi bizde kendimizi mukafatlandirmak icin oturup baliklari mideye indirdik, yani kalori yakma hesabi suya dustu. Zaten bu yolculukta parolamiz 'yemek buldun ye, dayak buldun kac..' Durum boyleyken Koca mideyle geri yurumek olmaz deyip dolmus ciple geri Salentoya geri donduk bunuda kapicino (italyanca bilen arkadaslar dogrusunu yazsinlar) icip kek yiyerek kutladik.

Zipaquera

2009-11-04T11:39:00.000-08:00

Bir ara?? Zipaquera

Gercekten gunlugume burayi hic not etmedigim icin ne tarih hatirliyorum nede nerde kaldigimizi. Ama buranin Kolombianin tuz sehri oldugu halen aklimda. Hatta adamlar usenmemisler (katolikler ama hemde ne katolikler yani...) yer altinda kocaman bir kilise insa etmisler hersey tuzdan. Sonra burasi yikilmis usenmeyip yine yapmislar. Marcus inanamiyip ikide bir duvarlari yalayip durdu ama son olarak kocaman bir haci 'yok be abi bu tuz olamass' deyip yalamaya kalkinca etraftan mudahele oldu tabii.... Mecbur gunah cikarttida kurtulduk.

Manizales

2009-11-04T10:50:00.000-08:00

18.09.09 Manizales

Ohhh otel Kaliforniaaaaaa...trinim trinim... Tam yerinde kaliyoruz Manizaleste. Buraya kapagi atmadan once hicte sozu etmeye dagmiyecek ama hani ayip olmasin sahiplerine Villietta'da kaldik. Bizim Marmaris barlar sokagini andiran her dukkanindan baska bir muzigin avaz avaz bogrundugu bu yer bu blogda fazla bile satir kapladi . Gelelim Manizales'e (bu iki otobus degistirip 5 saat calkalandiktan sonra oluyo), burasi duman alti, gaz kokulu baska bir sehri Kolombianin ama zaten buraya yakin olan Los Nevadas daglarini ziyaret edip tepelerine cikmak. Yarin Nevada del Ruiz buzuluna gitmeyi planladik...cok guzel ve buzzz gibi olcak.

20.09.09 Halen Manizales

Dün 5127 metrelik Nevada del Ruize ciktik, buzulundan kar topu yapipip oynadik, donduk, yukseklikten basimiz agrimaya basladi bizde assagi yollandik. Bu aslinda aktif bir yanar doner dagiymis ve 85 senesinde patlayip Manizalesin alt koyu San Mariyayi kavurmus. Herhalde acele kentlesmeden bu iki koy sehir karisimi yer pekde cekici hale gelememis. Herneyse biz bas agrisina iyi gelir diye dagdan inerken yol ustundeki termalde once midemizi doyurup, hic biyoloji anatomi, kimya felan bilgimiz olmadigindan cup diye daldigimiz 40 derecelik havuzda haslandik. Marcus istakoz taklidi yaparak ilgi cekti bense hic bozuntuya vermeden acaba bundan sonra cocuklarim olurmu dusuncesiyle kendimi oyaladim. Zaten sonra suya alistik... Turumuz aksam 7 gibi bitti ve biz feci yorgun horul horul uyuduk.

Villa De Leyva

2009-11-04T10:28:00.000-08:00

14.09.09 Villa De Leyva & Iguaque

Uc gundur Leyva'dayiz. Hem burayi cok begendigimizden (cubada Trinidada benzettik..) birazda benim midemin nane molla olmasindan, yumurtanin faydalari.... Ilk gun burada bisiklet kiralayip dolandik. Nazik kicimiz selenin odunsulugundan dumduz oldu ve vites bozuk olan bisiklet bizden bir tomar kufur issitti, ama geziye degdi sonuc olarak. Dun biraz dogaya acilalim kurt kus gorelim hevesiyle Iguaque parkina gittik. Yuruyus bayagi yorucu oldu ama 3600 metredeki bir gole ulasmamiz yine cileleri bosuna cekmedigimizi gosterdi bize, yani iyi oldu.

bu biraz kisa oldu ama olsun.....

2009-10-31T16:31:00.000-07:00

23.10.09

GALAPAGOS ADALARI

Uzun zamandir oturupta gunlugumu tutamadim, bugune nasipmis… Son nerede kalmistik!? Evet Banos oradan cikip Quitoya iki geceligine yolculugun devamini ayarlamaya, kirlileri yikamaya yani organize olmaya gittik. Iki gun cabuk gecti ve 19 unda Galapagosun Santa Cruz adasina uctuk. Santa Cruz galapagosun en cok yerleseni olan adasi, havaalaninin oldugu Baltara adasidan bir bogazla ayriliyor. Ucaktan inince once otobus sonar 15 vdakikalik bir tekne yolculugu bizi Santa Cruz’a ulastirdi. Ilk gunumuz iki gun sonrasi icin dusundugumuz dalislari planlamakla gecti, ikinci gunu ise buralarin en guzeli oldugu idia edilen Ta---- bay deki plajda gecti. Dalislar nekadar keyifli olsana feci dondurucuydu. Ama deniz aslanlariyla oynasarak dalmak sogu bir nem azalti. Sabah yedigimiz yumurtanin midemizi bozup, neyseki beni degil ama Marcusu teknenin tuvaletine hapis etmesi gunun icine hafif limon damlatti ama olsun degdi..yani benim icin Marcus nedusunuyor bilemem…

Ucuncu gunumuz yumurtadan arinarak ve dinlenerek gecti, bugunde sabahtan Galapagos adalarini dolasicagimiz teknenin diger yolculariyla bulusmak uzere yola koyulduk. Saat 11 gibi Teknemiz Beluga’ya geldik. Ne luxluk ama yani, herhalde iki ay icinde kaldigimiz en iyi oda ve dus.

Super bir ogle yemeginden sonra North Seymour adasina dolasmaya ciktik.
Iki saatlik yuruyus bu adalarin bana sanki bir baska dunyayi ziyeret ediyormusuz duygusunu yasatmaya yeti. Deniz ve kara iguanalari sanki dinazorlar cagindan kalma. Kuslar carpici renklerde ve buyuklukte, deniz aslanlari insanlara hic tinmiyor… Hersey bi ilginc hic umuldugu gibi degil. Teknemize geri donduk bir dus ardindan hosgeldin kokteyli ve aksam yemegi sonrasinda hafif bir yorgunluk ama kocaman bir tebessumle gunlugumu tutuyorum bir yandanda bakalim diger gunler neler getirecek onu dusunuyorum…Ilginc…

24.10- Espanyola

Sabah saat 7 ye dogru uyandirildik ve saat 8 de botla Espanyolanin plajina ciktik. Plaj deniz aslani doluydu. Denizde oynasan deniz aslanlarini ve deniz kaplumbagalari seyrettik oturup. Tekneye dönüp snorkel malzemelerimizi alip botla bir koya geldik ve burada yarim saat kadar yuzduk Yarim dalis elbisesi pek ise yaramadi ve yine donduk, ama böylece sefin pisirdigi super öglen yemegini hak etmis olduk. Saat 3 e dogru yine ana kabinde bulusup bu sefer Espanyolanin kuzey kismina botlarla ciktik. Adalarin farki hisedilmeyecek gibi degil. Aslinda sadece 70km güneyindeyiz

Seymour’un. Burasi tam bir kus cenneti. Blue footed boobies, Galapagos Hawk, Albatros ve daha ismini hatirlamadigin nicesi. En etkileyicisi herhalde mavi ayakli kuslar… pabuc giymis gibi…Onlarin disinda tabiki heryerde karsimiza cikan deniz Iguanalari (deniz yosunu yiyen bu surungenler yemek sonrasi keyfi icin vucutlarini gunese verip aksirip tiksiriyorlar…boylece denizden aldiklari fazla tuzu atmis oluyorlar…bizde acep hayvanciklar domuz gribi felan mi oldu diyoduk… cahillik iste…). Saat 6 gibi tekneye döndük ve yine super bir aksam yemegi sonrasi ben günlügümü yazmaya basladin. Birazdan Isvicreli rehberimiz Silvia yarinki programimizi anlatacak. Sora yazmaya devam

25.10- Floriana

Aslinda galiba hergun saat 7 de kalkacagiz ve kahvalti sonrasi 8 gibi karaya cikacagiz…siz bunu böyle bilin bende birdaha yazmayayim…

Bügün Florianada uyandik. Karaya ciktigimizda yine adanin digerlerinden farki beni etkiledi. Birazdaha yesil ama heryer volkanik kayalarla ve koni seklinde tepeciklerle dolu. Bu ada ilk yerlesimin oldugu adaymis. Insanlarla gelen kedi, kopek falan buradaki yerel hayvanlari hafiften tirstirdigi icin etrafta yakiinlarda pek canli yok. Seymour ve Espanyolada hayvanlara okadar yakindikki gören arkadasiz falan sanirdi..Burasi farkli… Birkac yüz metreden iki üc pembis Flamingo görduk birde kayalarda yirti hayvanlardan saklanmis kucuk yavrularini. Yürüyüsümüz yaklasik 2 saat kadar sürdü. Tekneye dönüp snorkellerle cikmamiz danizin sogunda zangirdamamiza degdi ve ben ufagindan (avustralyaya gore)bir tane kopek baligi ve iki deniz kaplumbagasi gördüm. Öglen yemegi icin döndugumuzdeyse kaptanimiz balina gördu ve bir sure onlarin pesinde gittik. Yavru ve annesi biraz yanasip daha sonra dalip gittiler. Asil show yüzlerce yunus baligi tarafindan gerceklestirildi. Hoplayip ziplayan yunuslari seyrederken rehberimiz yunuslarin zevk icin sevisen tek hayvan olduklarini bize anlatti… Ilginc tabi.

Ögleden sonra Post office bay e ciktik. Burasi balina avcilarinin bir tahta varil koyup burayi postahaneye cevirmelerinden ismini almis…Tabi o zamanlar internet sms felan yokmus, gelen giden icne mektubu nu birakip diger birakanlardan kendi gidecekleri yerlere gonderilenleri alirp ulastirirlarmis. Bu gelenek hala devam eduyor. Bende acaba turkiyeye gidecek varmi diye baktim ama hic yoktu ve 4 tane kart biraktim. Bakalim nezaman veya hic adreslerine ulasabileceklermi???

Post office bay’’in hemen yanindaki koya gidip fitbol oynadik sonrada. Iki teknenn yolculari ve murettebati olmak uzere. Tabiki biz yendik… Gece yorgunluktan misilmisil uyurken Santa Cruz a dogru yol aldi teknemiz.

26.09- Santa Cruz:

Chars Darwin 1800 lerde buraya gelip börtu böcegi incelemis ve onun adina buraya arastirma olsa gayet duzenli ve ilginc mimarisi olan kucuk evciklerden olusan mini köy gibi bir yer burasi. En unlu sakini ise Lonesome George. Herkesin kafan attigi yasiyla kocaman bir kaplumbaga George. Pinto adasinda kendi basina takilirken bulunmus ve buraya getirilmis. Sonra ciftlessin diye es aramislar Georg’a iki hanim hanimcik kaplumbaga getirmisler cGeorgun cinsine en yakini bunlar diye ama George ne yapacagini bilememis …Arastirma merkezindekiler hala umitliymis ama…

Buradan cikip once sehre ugradik sonrada kaplumbaga ciftligine gittik. Koca yesillikte inek gibi otlayan zaten bi okadarda buyuk olan bu kaplumbagalari izlemek pek bir ilgincti. Kaplumbaga cifligini bgeride birakip lava tunellerine geldik. Bu tuneller lava akarken ust katmanin soguyup icinin tamamen akmasiyla, yani bosalmasiyla olusmus. Allah inandirsin 5-10 metre yukseklikte tuneller neredeyse 400 m felan uzunlukta. Yurumek yerdeki sivri kayalardan dolayi biraz zor ama…Bu gunu Santa Cruz’da bitirdik ve aksam yemeginden sonra teknemiz Isabella adasina dogru uzun yolculuguna basladi. Rehberimiz Silviyaya gore sabah 6 gibi orada olacakmisiz .. iyi yolculuklar…

27.10- Isabela

Gece pek uyuyamadim ama olsun bu gece yolculuk etmeyecegimiz icin herhalde daha iyi uyuyuya bilirim. Ama mahmurlugum dusa girip camdan onumde serili 3 tane yanardagi adanin ortasinda gorunce hop dedi gecti..heyecan iste…Bu adanin ilk ciktigimiz Punto Moreno tamamen lsogumus (tabiki yani..) lavayla kapliydi. Her adanin bu kadar birbirinden farkli olmasi acayip sasirtiyor beni her seferinde… alah allah.. Herneyse adada yürüyüsümüz yaklasik 2 saat surdu ve iki uc tane su birikintisine rasladik, buralarin tek canli barinaklari olaraktan. Bir iki Balik ve flamengo takiliyorlardi sakince buralarda, bizde rahatsiz etmeden nasladik ve kiyiya geldigimizde 3 tane 1 metre bolarinda kopek baligini izlemeye daldik. Ögleden sonra botlarla Isabelanin Mangrove agaclarini oldugu lagunlara geldik. Motorumuz gayet ahesteden gidiyor diye ben ayaklarimi suya sallandirdim ve bir ara super merakli bir penguen gelip ayagimi gidikladi, Pislik sey beni bayagi korkuttu ama bende onun fortografini cektim yine yaklasinca….

Gun yine firt dedi gecti. Ve aksam yemegi herzamanki gibi superdi. Bakalim karaya geri donunce napicak, biraz simartildik burada galiba…

28.10- Isabela ve Fernandina

Sabah yeniden Isabelaya ciktik ve sonrada dalmaya gittik. Asil bekledigim yere ogleden sonra geldik. Fernandina…. Daha botla yaklasirken denizde suruyle iguana tarafindan karsilandik. Kafalari suyun ustunde kuyruklarini sallayaraktan gayet cool bir bicimde yuzuyorlar. Kalin duaklari sanki gulumsuyorlarmis gibi…Gercekten uzaydan gelmisler gibi. Karaya ciktigimizda ise grubumuz biraz uzaklasinca ben arkadayken yovru bir deniz aslani gelip beni incelemeye basladi, fotografini cekerkende makinaya tos atti. Bu beni bayagi sasirrti simdiye kadar hic bir deniz aslani bukadar yaklasmamisti, herhalde bu adanin diger adalardan daha az ziyaret edilmesinden olacak.

29.10 – Santiago ve Bartolome:

Santiago adasi Seal lerin oldugu tek adaymis Galapagosta. Deniz aslanlarina gore daha kucuk ama daha tuylu olan bu hayvanlarin dis kulaklari yok deniz aslanlarinda olmasina ragmen. Aslinda ayni familyadan geliyorlarmis ama ikisini yanyana gorunce farkliliklari bulmak kolay.

Santiago adasinda tam dolanirken bir Galapogos Kartalinin yavru iguana yakalamasina sahit olduk. Penceleriyle kafasina outran Kartal Iguanayi cabucak hareketsiz hale getirdi. Yemege devam etmek icin ise malesef bizim gidisimizi bekledi, nazik hayvan tabi bu Galapagos Kartallari….Öglen yeneginden sonra (acayip lezzetli bir balik vardi…) Bartolome adasina dogru yola ciktik.

Burasi yinedigeradalarlapekbir benzerligi olmayan her adimda bir krateri oldugu ve poskartlarda habire resim edilen deniz kiyisindaki sivri kocaman kayalarla ilginc goruntusu olan bir yer. Ogleden sonraki buradaki dalisimiz gayet iyi gecti cunku simdiye kadarki en berrak deniz buradaydi. Gecemiz tabiki yine Georgun servis ettigi super yemekle kapandi...yarin son gun..

30.10 Santa Cruz

Bu sabah kahvalti oncesi kisa bir botgezintisine ciktik ve Mangrove agaclarinin orada dolandik.Malesef White tip Shark disinda pek birsey goremedik. Galiba bunca gundurgorduklerimizden biraz simardikve begenemez olduk.. yuh bize..

Galapagos adlarini arkamizda birakarak Guayaquile geldik. Buradan Peru....

2009-10-31T16:30:00.000-07:00

15.10.09

QUILOTOA

Catopaxi sonrasi sizlayan yasli kemiklerimizi termal sularda avutalim amaciyla 2 saat uzakta guneyde olan meshur Banos’a gittik. Ufak tefek iki yanardag arasinda kalakalmis kucuk bir köy-sehir burasi. Tepeden bakinca cirkin iki katli, bir cogunun dami olmadigi evlerle dolmus. Tek yesillik iki tane fitbol sahasi. Ama yamaclar cok canli. Ilk gunumuz termal sularada oynasmakla gecti ikinci gunu ise tepeleri dolasalim dedik ve ‘Virgin’ e tirmandik. Oradanda kucuk bir koy olan Runtun’a yuruduk. Burada isvicre yapimi bir Otel var, pek bir lux… Orada yenen bir pek bir lux salata sonrasi lupumuzu tamamlayik ogleden sonra otelimize geldik ve acep yarin ne etsek diye dusunmeye basladik. Masaj…. Evet ertesi gun sabah erken termal sularda yumusayip masaja gittik. Gec kahvaltimizdan sonra oradan cikip otobusle hicte atraktif olmayan kuzeydeki Latacunca’ya oradanda siyrilip daha cekici olacagina inandigimiz Quilotoa kraterinin tam dibindeki Pachamama Hosteline kapagi attik. Hostelin 100 m ilerisinde birzamanlarin aktif olup simdi ise koyu yesil göle donusmus Krateri gunluk yolculuk cilemizi bir püf deyip sildi bitirdi..yani cicek gibi oldu..

16.10.09

Dun aksam guney Amerikadaki ikinci dogum gunu partimizde azdik. Sarah 25 yasina basti. Kendisi Quilotoa’da 5 yasindaki cocuklara ocalik yapmak icin gonullu gelmis bura. Asik suratina bakilirsa 3 ay kalma suresi bir hafta icinde 1 aya inmis!!! Hergun soguk suyla dus cekilecek sey degil tabi 3000 m yukseklikte.

Gece 11:30 a kadar surdu partimiz salsa, rumba felan darken. Sabah kahvalti sonrasi Marcus telefon aramaya gitti koyde bende kraterin cevresini turlamaya basladim. Gorunuste kisa sanilabilecek yuruyuum, gunes altine 4 saate cikinca benimde canim cikti ama boylece kocaman bir öglen yemegini hak etmis oldum.

Aksam satafatsiz gecti ve biz aksam yemegi sonrasi horul horul uyuduk.

2009-10-31T16:27:00.000-07:00

10.10.09

COTOPAXI

Iki gun once Quitodan buraya Cotopaxi parkindaki Tambopaxi Hosteline geldik. Paydos modunda gecen bu günler ikimizede iyi geldi.

Tambopaxi cok guzel bir dag evi gibi. Sicak atmosferli ve super iyi yemekli. Biraz pahalica ama olsun sabah kalkip Cotopaxi yanardaginin karli tepelerine dogru gerinmek herkese nasip olacak birsey degil. Plan burada iki gun dinlenip ucuncu gunu Cotopaxi’ye tirmanmak. Bunun icin ilk gunumuz Ilinizas’in yorgunlugunu atmak icin kisa bir yuruyusten sonra sömine karsinda eski dagcilik dergilerine bakip, cay icmekle gecti. Genelde iyibir aksam yemegi sonrasi saat 21 de pufudu kandil tumba yatak bize nasip olmamisti, burada oldu bizde olayi degerlendirdik (akillilar..). Neredeyse 12 saat uyukladiktan sonra ben dusumu alip kahvaltiya indim ve markus öglene dogru esneyerekten surtinda acaba saat 12 de kahvalti verirlermi bana aciyip ifadesiyle odadan cikti. Kahvaltiyi verdiler Marcusta cocuklar gibi sevindi…

Dün yüksekligi (2700 m) alismaya basliyayim diye 3-4 saatlik bir yuruyus yaptim buradaki lagoon’a. Bugunde yine yaklasik 3 saatlik bir yürüyüsle Rumunhai daginin eteklerine yürüdüm. Buralar cok issiz ve vahsi. Etraf dramatic bir tablodan alinma gibi. Daglar ciplak ve sipsivri zirveli. Volkanik kayalarin kirmizi, boz, sarimtirak renkleri, vadilerin toz dumani ve ikisinin arasinin belekadar gelen sararmis otlari cok etkileyici. Bunlarda yurusun yorgunlugunu alan seyler neyseki yoksa bu yukseklikte yuruyusler oksijen eksikligi yuzunden bayagi yorucu.

Aksam cevre genclerle Ekvator la Uruguayin macini seyrettik hepbirlikte. Ekvator tam gol atmistiki sevincleri kursaklarinda kaldi. Daha 1 dakika gecmeden bir gol yediler ve yanimizdaki gencler tam hoplayip ziplarken dut yemis bulbul olup oturdular ve malesef iki gol yiyip 2-1 maci kaybettiler. Yazik oldu tabi bizde bunlar insallah yenerlerde bu gece ymekler bol kepce olur diyoduk, o gun yemek bile yiyebildigimize sukur ettik yatmadan.

12.10.09

Dün öglene dogru Boris (bende Rus oldugunu sanmistim, amma valla Ekvatorluymus) ve kiz arkadasi (sonradan anladik..) Andrea beni Tambopaxiden ciple alip 4700 m deki Cotopaxi Refigio’suna geturduler. Yarin sabahin korunde Cotopaxiyi tirmanacagiz. Marcus kendisi oralarda kurda kusa yem olur diye caydi tirmanistan. Akilli adman tabi nede olsa benden buyuk daha mantikli yani.

Refigio buz gibi odalari olup avrupa sitandartlarina gore hafif lux (sifonlu tuvaletler ve ocagi olan iki mutfak) sayilabilecek bir kamp evi. Binasi. Evle bina arasi birsey… Varir varmaz buraya yataklarimizi secip ustune biri kapmasin diye uyku tulumlarimizi serdik ve Boris mutfaga girip ogle yemegi hazirligina giristi. Ton balikli sandivic(sandwich….!)leri yiyip Coca caylarimizi ictikten sonra (Coca yapragi yukseklik hastaligina iyi gelirmis…) Boris bana israrlarim uzerine ip teknikleri ve catlaktan nasil adam (bayan..) kurtarilir onu bir hatirlatti. Iyi oldu bu cunku yarin birsuru catlak patlak buzul uzerinde tirmanacagiz. Aksam yemegine dogru benim midem yukseklikten hafif darbesini alip bana hic birsey yedirmedi böylece biraz dinlenmek icin saat 18:30 gibi uyku tulumlarimiza sarmalanip uyumaya calistik. Ne munasebet etmistik, bu yukseklikte uyumak her baba yigidin haddinemiydi..yani ben uyuyamadim ve saat sabah 1’de Boris ilk durtuklemesiyle ayaga firladim. Yani kalktim. Yavastan öfleye pöfleye sicacik tulumumdan ciktim daha dogru olacak herhal….

Iki cay bir parka muz tikinip 2 olmadan tirmanisa basladik. Ekvatorun volkanik daglari pek bir dik olurmus. Gercekten Allah inandirsin super dikti ve iki bazen dort ayak 1.5 saatte buzulun basladigi 5500 m ye geldik. Bizden baska 3 grup daha vardi ve bir hatun olaydan akillilip edip vaz gecti (herhalde o da benden buyuktur diyorum..). Buzula cikmadan kramponlarimizi takip, tirmanis kemerleriyle iplerimizi kusandik ve ahesteden Boris en onde ben en arkada 5 saatlik tirmanisimiza basladik. Simdi kolay geliyor soylemesi ama Zirveye (5825 m) varmak ÖSS-ÖYS imtahanlarina hazirlanirken cektigim acilari bana hatirlatmadi degil yani. Ama bu dagin zirvsine ulasmakta Cotopaxi bu olaya hic tinmasada benim icin super bir duygudu. Gun dogusunu kacirdik ama sansliydik ki tepedeyken hava acikti ve buradan, Ilinizas daglarini, Andean’i görebildik.Inis 2 saat kadar surdu ve oglen yemegine kadar sicacik odali Tambopaxi’ye geri dönmustuk bile. Birkere daha cikarmiyim…nayir, noolamass.

2009-10-31T16:26:00.000-07:00

8.10.09

ILINIZAS NORTHE

Quitodaki plan program gunumuz feci stressli gecti. Amac hem Dag tirmanislarimizi hemde Galapagos yolculugumuzu ayarlamakti ve bu bize yettide artti bile. Neyseki halettik ve ilk olarak 8 inde Ilinizas Northe’ tirmanacagiz.

Dun sabahtan rehberimiz Rafaelle tanistik ve kisa bir konusma sonrasinda kramponlarimizi, buz cekiclerini felan Cipe yukledik ve Ilinizasa dogru yola koyulduk. Rafael istegimiz uzerine bizimle Ispanyolca konusuyor ve ancak anlamazsak ingilizce soyluyor. Yani aslinda habire herseyi ingilizce soyluyor cünkü bir halt anlamiyoruz….

Rafael yukseklige daha cabuk alisalim diye yuruyus onerdi ve 2 saatin sonunda donuste firtina aratmayacak sekilde yagmur ve bir arada dolu yagdi bizde pacali donlarimiz dahil sudan cikmis balik gibi soguktan zangindayarak geri donduk Hostele. Sicak dusun sonunda Rafael bizim gariban halimize aciyip biskivit (püsküvüt) ve papatya cayi ikram etti. Gece yemegimizi yiyip oceans 11 ‘i seyrettikten sonra vakitlice yattik. Sabah 4 gibi uyandik ve saat 5 olmadan yolda zangirdayan cipe tikismistik bile. Ilinizas aktiv olmayan krateri kirilmis bir volkan dag., böylece birtaneden iki, bir kuzey ve birde guney zirveleri olusmuarcusun öfleyip pöflemeleri disinda ( benden cit cikmadi Allah inandirsin yani sizi..) olaysiz tirmanis 4 saat iniste 1.5 saat surdu. Zirvenin son kismi gece yagan karla kapliydi ve kayalara mecburen crampon takip tirmandik. Bu is bir parka zorlastirsada inisimizi daha guvenli yapti.

Hostele dönüsümüzde soguk dus alip (istek disi tabiki bu suyun soguk olmasi..) pilav üstü yumurta yiyip Cotopaxi nasyonal parkina dogru yola ciktik. 1.5 saatin sonunda vardigimiz Tambopaxi Hosteli yuzumuze zirveden sonraki ikinci siritisi oturtmaya yeti neyseke. Mutluyuz mesuduz cok sukur…

Buenvenidos Equador

2009-10-02T17:09:00.000-07:00

5.10.09

QUITO

Ayin birinde Colombiadan cikip Ekvator sinirini gectik. Olaysiz gecen giris cikis islemleri beni nekadar sasirtiysada daha cok sevindirdi, yani bu iyi oldu. Sinirdan ilk durak olacak Tulcan’a dolmusla gidip oradan 4 dolara otobusle 4 saatte Quitoya vardik.

Buraya kadar rahat gecen yolculuk bizi otelimize gormek uzere bindigimiz taxicinin, 40 dakika Quitoda bizi dondurup dolastirip neredeyse yine ayni yere getirip 10 dolar istemesi ve Marcusla benim adamin burnuna haritayi sokup’kardesim sen 5 km lik yolu nasil olurda 40 dakikada gidersin yahuuu’ diye baslayan yari Almanca, ceyrek turkce, bir onda uc ispanyolca ve tamamlayici ingilizce baslayan kavga sonucunda kabusa donüstü. Etraftan cingari duyan kalabaligin toplanmasiyla ve adamin eline 5 dolar tikistirip oradan uzamamizla gunun en buyuk heyecani atlatilmis oldu. Kosede begendigimiz acik lux (banyolu felan odali) bir otele kapagi saglam bir pazarlik sonunda atip, dusumuzu alip, söyle güzel bir biftegi mideye indirip zibarmamiz bir oldu.

Ertesi sabah Eda’nin, ‘bak Quitoda arkadasim var gidince arayin kesin’ dedigi Italyadan arkadasi Ruti’ye telefon edip randevulastik. Öglene dogru Ruti bizimle Quitonun yeni kismi denilen Mariscalde bulustu ve direk hadi yemege gidelim dadi (halden anliyan hatun..). Cin yemeklerini mideye indirirken sohbet koyulasti. Ruti bize bir arkadasinin oda kiraladigini ve kendi evlerine cok yakin oldunu soyledi, acaba bi bakmak istermiydik. Niye olmasin dedik ve yola koyuldu. Arkadasinin evi ilk bakista fena degil gibi geldi (daha sonra yataklarin oduna akraba olmasi, dusun calismamasi ve tuvaletin ikinci gun tikanmasi dusuncemizi hafiften degistirdi amma cok gec oldu tabii bu..) ve tamam demis bulunduk 4 gunlugune. O aksam canimiz yemek yapmak istedigi icin Rutiyle alisverise cikip kori yapmak icin malzeme aldik ve aksama guzel bir ziyafet cektik. Ruti olaydan etkilenip ah keske bizde kalsaydiniz dedi ama is isten gecmisti bir kere… dedik birdaha sefere Eda felan geliriz cumbur cemaat burada kaliriz. Ertesi gunku James’in (Rutinin yavuklusu oluyo kendisi) dogum gunu partisine davet edilip odunsu yataklararimizin bizi bekledigi evimize geri donduk.

Cumartesi sabahi hafif bel agrisiyla basladi ama saglam bir musli, meyva salatasi birde gercek kahveli kahvaltiyla birlikte agri siziyi unutup Guayasamin’in (Oswaldo Guayasamin, saniyorum Ekvadorun en tanindik resamlarindan biri) muzesine gitmemizle ilginc bir hal aldi. Müze ikimizide cok etkiledi. Guayasamin’in resimleri insane duygularini o kadar iyi yansitiyorduki öglene kadar orada bir assagi bir yukari dolanip tekrar tekrar dolanip Guayasamin’in bizi iyice etkilemesine izin verdik. Cikisa dogru gideken oradaki kucuk bir atolyeye kafamizi uzatmamiz orada dolasan orta yaslica bir amcanin bizi iceri davet etmesine sebep oldu. Daha sonradan ortaya ciktiki kendisi Guayasamin’in ogullarindanmis (kac tane varmis onu sormadik ayip olur diye..). Atölyede hem kendi resimlerini hemde Guayasamin’in baskilarini nasil yaptigini bize anlatti ve yari ingilizce ceyrek ispanyolca soru yagmurumuzdan sonra bizi nazikce kis kisladi. Hatira olsun diye bir iki baski ve T shirt aldik ve gunu tamamlamak uzere Mariscal’e yollandik. Aksam James’in dogum günü partisi sakin gecti. Ama Ruti’nin yaptigi tortellini burada sözünün edilmesini kesinle hak etti.

Dün Quitonun hala aktif olan yanardagi Pichinchaya ciktik (4700 m). Ilk olarak teleferikle 4000 m falan ulasiliniyor oradanda yaklasik 2.5 saatte zirveye ulasiliniyor. Ahesteden yürüdük ve öglene dogrubaslayan yürüyüsümüz saat 5 gibi bitti ve taxiyle eve geri donduk Yarin plan ve program günü ilan edildi. Gidip Galapagos ve diger yapmak istedigimiz seyleri ayarlayacagiz.

BOGOTA

2009-09-18T18:58:00.000-07:00

Bogota 10.09.09

Eylulun 7 sinden 10 nuna kadar Bogotadaydik. Hostel Platypus da serin geceler gecirdik.Aceleci ama serin kafali, terbiyeli ama anasinin gozu bir sehir bu bogota. Candeleria eskiligini korumus kolonial tarzi evlerin oldugu Bogotanin moderlesmeden nasibini neyseki almamis kismi. Tam tepesinde Monserate Kilisesi ve hemen yanindada guzel bir restaurant var. Denemeden olmaz dedik gittik balik yedik kilisede adak adadiktan sonra ve dunyanin parasini aldilar bizden. Balikta balik olsa nerde bizim cingene palamudu!

Ama manzara herseye degdi...

Yine Nereye

2009-09-16T20:14:00.000-07:00

Yine nereye?

En sevdigim soru..¨Yine nereye boyle?¨. Oraya buraya buradanda suraya, yani hayat biter yol bitmez usulunde.
Bu sefer Guney Amerikaya, hep hayalini kurdugum sehirlere, daglara, yaylalara, buzullara, dans kluplerine ve nicesine hemde yoldasim Marcusla. Marcusún hayal havuzundan cikmis bir balik oldugunu tek bilen benim. Yani gercek bi yoldas bilinmedik yollarda.
Yolculugumuz 16 Agustosta baslayacakti ancak teknik sorunlar sonucu kisa bir erteleme devresi girince araya 7 Eylulde basladi. Ilk durak degismedi...COLOMBIYA